Deze pagina is vernieuwd op 13 januari 2010
U bent in het LEESZAAL - ARCHIEF Hier vindt u de maandelijkse Columns van Dini Jansen, de nieuwste column is te lezen in de LEESZAAL
MIEN BONTJEN
deur DINI JANSENNo kan ik mien veurstellen da’j neet weet wa’j ow mot veurstellen bi’j de titel van dit stuksken, dizze herinnering, van mi’j! Dus zal ik earst uutleggen wat dat ‘bontjen’ is. In de tweede helfte van de jaoren vieftig werd ut in de harfst al mode dat de dames op hun wintermantel een mooi bontjen hadden. No had ik den harfst gin ni’jen mantel ‘ekreggene en dus stok mien dat ‘bontjen’ wal as ik naor andere vrouwleu kekke dee ne jas hadden met een ‘bontjen’ !!
Maor, kreatief as ik wazze, dacht ik dat heel good te kunnen oplossen deur een los ‘bontjen’ te kopen en der dat op te nei’jen. En dus trok ik de stoute schoenen an, in dit geval hoge geal-geschilderde klompe, en ging op pad.
Ut was zaoterdagmiddag, ik had ’s morgens nog ‘ewarkt, dat was in dee dage nog zo, tõt half twaalf en dacht dat ik veur ut middag-eaten in Bredevoort nog wal effen een ‘bontjen’ kon gaon halen. Der wazzen maor twee winkels dee daor veur in anmarking kwammen dus.......
Maor dat ging dus neet en, dacht ik, dan gao ik effen met de bus van Velthuus naor Aalten, daor zal ut mien wal lukken. Maor in Aalten konnen ze mien ook nargens helpen an een los bontjen dat ik zelf op de mantel wol zetten en daor wazzen toch wal zeker 4 winkels waor ik ut preberen konne.
No mo’k der effen bi’j vertellen dat er ne besten pakke snee lag en ut was ieskold met ne smerige oostenwind en ik hoppen maor dat ut neet opni’j zol gaon sni’jen. Natuurlijk was ut too verstandiger ‘ewest a’k de bus van Velthuus weer terugge had ‘enommene naor Bre’voort maar ja, dán ken i’j DINI nog neet, dat kon toodertieds ook al een luk eigenwies dink wean!!
En ik bedacht mien dat mien mooder wal zol begriepen dat ik neet zonder bontjen thuus kon kommen en dat ut dus logisch zol wezzen a’k now effen zol deurbieten tõt ik der ene had!! En zo leep ik de lange Diekstraote deur op mien geelgevarfde hoge klompe op weg naor ut station. Daor an’ekommene most ik de beslissing nemmen welke kante ik op zol gaon, linksumme naor Wenterswiek of rechtsumme naor Vasseveld. Ut leek mien ut verstandigste um rechtsumme te gaon want daor haj dee grote, heel bekende winkel van Dutler en daor hadden ze vast mien steeds meer begeerlijke ‘bontjen ‘!!
In de trein gleed ik zowat uut want alles was der driete-nat en miene klompe aardig glad, ik kon mien nog nét hollen. Een paar opschôttelinge van jonges lachen mien uut maor dat kon mien niks schealen en ze kreggen sowieso gin aandacht want ik had al verkering, dus.........
Ut was ondertussen een uur of twee schat ik, ik had gin horloge maor miene mage begon wat te krauwen, buuten was ut beginnen te sni’jen en dat ston mien niks an. Ton de trein in Vasseveld stoppen sni’jen ut dat ut raozen en den frissen snee begon mien an de klompe te plakken. Ut ende van ut station naor Dutler had ik ook luk onderschat en um de zovõl meter mos ik earst de snee onder de klompe hen zeen te kriegen.
In ’t dorp ging ut wat gemakkelijker, dan schoppen ik teggen ne mure en dan was ik weer wat kwiet. Ton ik dan endeluk op de grote matte in de winkel van Dutler stonne was ik deur en deur nat en kold tõt op ut bot. Umdat ik niks op de kop had, waar’n de heure ook helemaol onder’esni’jt en leek ik, denk ik, võlle op ne vezoppen katte. Ik werd ook as zodanig behandeld want de winkelmeikes dee niks te done hadden bekekken mien met zichtbaor afgrijzen.
En too gebeurn ut, ik deed ne stap van de grote matte af op weg naor de teunebanke......en roetsj..... wég schotten miene spekgladde klompe en dee eindigen beide tegelieke teggen de teunebanke en ik kwamme der languut achteran!! Ut was heel moeilijk um weer ovverende te kommen, ik wolle wal maor miene klompe neet. De winkelmeikes kekken mien an of ze ut in Kõln heurn donderen ton ik naor een ‘bontjen’ vroog en dus begrep ik al gauw da’k daor ook neet an ut goeie adres was.
Vraog mien neet hoo ik weer terugge bun ‘ekommene naor ut station want dat wet ik neet meer, wa’k nog heel good wette was dat ik , ton ik op ut station ankwam teggen de achterkante van de trein keek, den richting Aalten ging en most ik een uur wachten op ‘n volgenden.
Een uur later in de trein naor Aalten kwam ik weer bi’j blood en toen ik in Aalten was bedacht ik mien da’k eigeluk no nog wal effen deur kon gaon naor Wenterswiek, (hoezo volhardend) want dat was zonne grote plaatse, daor wazzen winkels vol met ‘bontjes’! Natuurlijk had ik dan eerst een kaartjen motten kopen maor dan most ik de trein uut en dan ginge der mien vandeur. En ik had tussen Vasseveld en Aalten gin conducteur ezeene, dus.........
De trein leep nog maor net of daor kwam ne conducteur an den der mi’j heel fientjes op attent meek dat het reizen zonder kaartjen verboden was en dat ik der now wal ene bi’j um kon kopen maor dat kosten dubbel tarief! Tja, wat mos ik?!
Veurdat Wenterswiek in zicht was ston ik al veur de uutgang en daor voegen zich een meneer bi’j mi’j. “Wat een weer hè? “zei e vrendelijk, ik kon neet anders as um geliek gevven want ut sni’jen weer ontieglijk. Dikke vlõkke no, i’j konnen der zowat neet deurhear kieken. Kwam bi’j dat ut onderhand al donker was. Den aardigen meneer vroog; “Aan welke kant is het station? “ Ik zegge: “Wenterswiek lig an dizze kante”
Maor ‘dizze kante’ was neet ut perron want ton wi’j met võlle meuite de deur’n los hadden spronge wi’j in wal ne halven meter snee!!! Den meneer wist nog net uut te brengen; “Oei, dat was de verkeerde kant juffrouw! ” Meer he’k neet eheurd want ik wist neet hoe vlot a’k daor weg mos kommen. Um een lang verhaal now kort te maken; ook in Wenterswiek is ut mien neet elukt um een ‘bontjen’ te scoren, zelfs neet in dee deftige bontwinkel wit destieds teggenovver de bioscoop zat. In arren moede he’k too nog ne mutse en ne sjaal ‘ekocht bi’j Luckman en too stappen ik um ongeveer 6 uur op de bus van Velthuus naor Bre’voort.
Ut leste stuksken van de markt in Bre’voort naor mien huus was geleuf ik ut pienlukst want ik hadde de hakken van beide zõkke helemaol kapot en ut holt van de klompe schuur’n at bast! Thuus wazzen ze bli’j da’k der weer wazze en ongerust want toodertieds haj nog gin mobieltjes en mien vriendjen zat der ook al en hef mien ’s aovends best wal verwend met goede zorgen en ............voetmassage, au....miene hakken!!
En no he’k ow dus deelgenoot emaakt van mien herinnering an mien BONTJEN!!!!!
Hier vindt u de maandelijkse Columns van Dini Jansen, de nieuwste column is te lezen in de LEESZAAL MIEN BONTJEN deur DINI JANSEN No kan ik mien veurstellen da’j neet weet wa’j ow mot veurstellen bi’j de titel van dit stuksken, dizze herinnering, van mi’j! Dus zal ik earst uutleggen wat dat ‘bontjen’ is. In de tweede helfte van de jaoren vieftig werd ut in de harfst al mode dat de dames op hun wintermantel een mooi bontjen hadden. No had ik den harfst gin ni’jen mantel ‘ekreggene en dus stok mien dat ‘bontjen’ wal as ik naor andere vrouwleu kekke dee ne jas hadden met een ‘bontjen’ !! Maor, kreatief as ik wazze, dacht ik dat heel good te kunnen oplossen deur een los ‘bontjen’ te kopen en der dat op te nei’jen. En dus trok ik de stoute schoenen an, in dit geval hoge geal-geschilderde klompe, en ging op pad. Ut was zaoterdagmiddag, ik had ’s morgens nog ‘ewarkt, dat was in dee dage nog zo, tõt half twaalf en dacht dat ik veur ut middag-eaten in Bredevoort nog wal effen een ‘bontjen’ kon gaon halen. Der wazzen maor twee winkels dee daor veur in anmarking kwammen dus....... Maor dat ging dus neet en, dacht ik, dan gao ik effen met de bus van Velthuus naor Aalten, daor zal ut mien wal lukken. Maor in Aalten konnen ze mien ook nargens helpen an een los bontjen dat ik zelf op de mantel wol zetten en daor wazzen toch wal zeker 4 winkels waor ik ut preberen konne. No mo’k der effen bi’j vertellen dat er ne besten pakke snee lag en ut was ieskold met ne smerige oostenwind en ik hoppen maor dat ut neet opni’j zol gaon sni’jen. Natuurlijk was ut too verstandiger ‘ewest a’k de bus van Velthuus weer terugge had ‘enommene naor Bre’voort maar ja, dán ken i’j DINI nog neet, dat kon toodertieds ook al een luk eigenwies dink wean!! En ik bedacht mien dat mien mooder wal zol begriepen dat ik neet zonder bontjen thuus kon kommen en dat ut dus logisch zol wezzen a’k now effen zol deurbieten tõt ik der ene had!! En zo leep ik de lange Diekstraote deur op mien geelgevarfde hoge klompe op weg naor ut station. Daor an’ekommene most ik de beslissing nemmen welke kante ik op zol gaon, linksumme naor Wenterswiek of rechtsumme naor Vasseveld. Ut leek mien ut verstandigste um rechtsumme te gaon want daor haj dee grote, heel bekende winkel van Dutler en daor hadden ze vast mien steeds meer begeerlijke ‘bontjen ‘!! In de trein gleed ik zowat uut want alles was der driete-nat en miene klompe aardig glad, ik kon mien nog nét hollen. Een paar opschôttelinge van jonges lachen mien uut maor dat kon mien niks schealen en ze kreggen sowieso gin aandacht want ik had al verkering, dus......... Ut was ondertussen een uur of twee schat ik, ik had gin horloge maor miene mage begon wat te krauwen, buuten was ut beginnen te sni’jen en dat ston mien niks an. Ton de trein in Vasseveld stoppen sni’jen ut dat ut raozen en den frissen snee begon mien an de klompe te plakken. Ut ende van ut station naor Dutler had ik ook luk onderschat en um de zovõl meter mos ik earst de snee onder de klompe hen zeen te kriegen. In ’t dorp ging ut wat gemakkelijker, dan schoppen ik teggen ne mure en dan was ik weer wat kwiet. Ton ik dan endeluk op de grote matte in de winkel van Dutler stonne was ik deur en deur nat en kold tõt op ut bot. Umdat ik niks op de kop had, waar’n de heure ook helemaol onder’esni’jt en leek ik, denk ik, võlle op ne vezoppen katte. Ik werd ook as zodanig behandeld want de winkelmeikes dee niks te done hadden bekekken mien met zichtbaor afgrijzen. En too gebeurn ut, ik deed ne stap van de grote matte af op weg naor de teunebanke......en roetsj..... wég schotten miene spekgladde klompe en dee eindigen beide tegelieke teggen de teunebanke en ik kwamme der languut achteran!! Ut was heel moeilijk um weer ovverende te kommen, ik wolle wal maor miene klompe neet. De winkelmeikes kekken mien an of ze ut in Kõln heurn donderen ton ik naor een ‘bontjen’ vroog en dus begrep ik al gauw da’k daor ook neet an ut goeie adres was. Vraog mien neet hoo ik weer terugge bun ‘ekommene naor ut station want dat wet ik neet meer, wa’k nog heel good wette was dat ik , ton ik op ut station ankwam teggen de achterkante van de trein keek, den richting Aalten ging en most ik een uur wachten op ‘n volgenden. Een uur later in de trein naor Aalten kwam ik weer bi’j blood en toen ik in Aalten was bedacht ik mien da’k eigeluk no nog wal effen deur kon gaon naor Wenterswiek, (hoezo volhardend) want dat was zonne grote plaatse, daor wazzen winkels vol met ‘bontjes’! Natuurlijk had ik dan eerst een kaartjen motten kopen maor dan most ik de trein uut en dan ginge der mien vandeur. En ik had tussen Vasseveld en Aalten gin conducteur ezeene, dus......... De trein leep nog maor net of daor kwam ne conducteur an den der mi’j heel fientjes op attent meek dat het reizen zonder kaartjen verboden was en dat ik der now wal ene bi’j um kon kopen maor dat kosten dubbel tarief! Tja, wat mos ik?! Veurdat Wenterswiek in zicht was ston ik al veur de uutgang en daor voegen zich een meneer bi’j mi’j. “Wat een weer hè? “zei e vrendelijk, ik kon neet anders as um geliek gevven want ut sni’jen weer ontieglijk. Dikke vlõkke no, i’j konnen der zowat neet deurhear kieken. Kwam bi’j dat ut onderhand al donker was. Den aardigen meneer vroog; “Aan welke kant is het station? “ Ik zegge: “Wenterswiek lig an dizze kante”
Maor ‘dizze kante’ was neet ut perron want ton wi’j met võlle meuite de deur’n los hadden spronge wi’j in wal ne halven meter snee!!! Den meneer wist nog net uut te brengen; “Oei, dat was de verkeerde kant juffrouw! ” Meer he’k neet eheurd want ik wist neet hoe vlot a’k daor weg mos kommen. Um een lang verhaal now kort te maken; ook in Wenterswiek is ut mien neet elukt um een ‘bontjen’ te scoren, zelfs neet in dee deftige bontwinkel wit destieds teggenovver de bioscoop zat. In arren moede he’k too nog ne mutse en ne sjaal ‘ekocht bi’j Luckman en too stappen ik um ongeveer 6 uur op de bus van Velthuus naor Bre’voort. Ut leste stuksken van de markt in Bre’voort naor mien huus was geleuf ik ut pienlukst want ik hadde de hakken van beide zõkke helemaol kapot en ut holt van de klompe schuur’n at bast! Thuus wazzen ze bli’j da’k der weer wazze en ongerust want toodertieds haj nog gin mobieltjes en mien vriendjen zat der ook al en hef mien ’s aovends best wal verwend met goede zorgen en ............voetmassage, au....miene hakken!! En no he’k ow dus deelgenoot emaakt van mien herinnering an mien BONTJEN!!!!!