U bent in het LEESZAAL - ARCHIEF Hier vindt u de maandelijkse Columns van Dini Jansen, de nieuwste column is te lezen in de LEESZAAL
HEDEN EN VERLEDEN
COLUMN VAN DINI JANSEN - KEMPERS Soms kan ut wean da’j deur iets dat now gebeurd, herinnerd wod an iets van heel lange gelean. ‘k Zal eerst vertellen wat er now gebeuren. Onzen jongsten zônne Dirkjan vertrôk in Juli veur minimaal un jaor naor Sint Maarten. Hee hef daor wark an’eboane ekreggene as musicalldocent op een highschool. Geweldig veur um en hee is dan ok al volop bezig met de veurbereidingen, waoronder ook ut uutbestean van zienen veestapel, hee hef van alles bi’j huus lopen, van kniene, kippen, haans, vissen, maor dee zwemt, tôt cavia’s. En natuurlijk ook ne hond en ne katte of leever gezegd ne kater.
Den hond geet mét naor Sint Maarten maor den kater wol mien dochter hier in Aalten wal hebben. Dus is op ne goeien zaoterdag, twee weake geleane, dat beestjen hier naor too getransporteerd en dat was nog gin makkie. Hee is los ekommene in de auto en was totaal in paniek. Moar goed, eenmaol op plaats van bestemming ging ut wal good en ut hele gezin was der gek met.
Tôt-an de veerden dag, too werd mien dochter ramgek van ut keiharde geblear van um én maor veur de deure zitten en der hoge veur op want hee wol naor buuten. Ze belt met onzen Dirkjan en den zeg; doo de deure maor los en laot um maor gaon. Den wet now wal waor e is. Zo gezegd, zo gedaon en jaowal………weg was Taxi!!
Ja, ik weet ut, ne gekke name veur ne kater maor dat kan ik ook neet helpen. De hele weake hef iederene naor ut beest lopen zeuken, de dierenambulance is ook ‘ebelt, alles is der an ‘edaone maor niks heur, gin Taxi!
Tôt opni’j Zaoterdags, mienen Gerard en ikke staot klaor um een ende te gaon fietsen as ik ne katte ovver onze parkeerplaatse zee lopen. Ik zegge; Goh kiek, dat liekt Taxi wal en mienen Gerard zeg; dat ís Taxi en allebeide tegelieke; TAXI!!!!
Um een lang verhaal kort te maken, mien schoonzônne hef um op’ehaald in ne mande en hee wet now ook waor wi’j wont want dat was toch nog wal anderhalven kilometer van hun huus af en daorbi’j mos ‘e ook nog ovver ne brugge en ne spoorbane, ik bedoele maor!
In elk geval most ik deur dee beleavenis weer stark denken an 48 jaor geleane. Mien olders wazzen dree weake veur ik ging trouwen verhuust van Bre’voort naor Aalten en ook wi’j hadden destieds ne katte wit werd achter’elaoten umdat toen nog stellig beweerd werd dat ne katte an ut huus hechten en neet an de mensen.
Mienen Gerard wonnen nog in Br’voort en ging geregelt kieken en de buurte gaf eur ook wat te eaten, ton at ne katte nog gewoon met de pot met. Zo te zeen ging ut best good met eur……..allenig ik had er gin vrea met, ik vond ut vreselijk, dat arme beest, ze was zo verwend en anhankelijk. En now dan zo allenig, ik had ut er elke kere ovver.
En dat had ik neet teggen dovemansoarne edaone want dree dage nao onzen trouwdag kwam mienen Gerard met de katte in ne tasse anzetten en………o wat was ik bli’j da’k Lotjen weer hadde en Lotjen was ook bli’j! Ze mocht gelieke in ons kleine kaemerken op ne stool liggen slaopen den nacht met volop eaten en drinken bi’j eur.
Ton wi’j de volgende morgen in de kamer kwammen wiste wi’j neet wau’w zagen; alle planten veur dree ramen laggen op de grond en Lotjen renne wat ze kon van de kamer naor de ingang en de veurdeure en ton den maor iets los ging was ze al weg.
Ik mos ook nog blearen maor mienen Gerard zei; wi’j hebt ut geprebeerd en at ze now neet wil mot ze ut zelf maor wetten.
Maor ik heb wal ’n helen dag lopen zeuken en maor roopen; Lotjen!!!!!!!!!
Maor ton wi’j ’s aovends naor bedde gingen was der gin Lotjen weer ‘ekommene en ik geleuf dat ik al effen ‘eslaopene hadde ton ik heel duudelijk an de veurdeure een gemauw heurn. Ik was geliek wakker, uut bedde en an de deure en jaowal, as ne koninginne schreed ze naor binnen…..stat naor bovven en spinnend en kôpkes gevvend………en ze is nooit meer weg ‘ewest!!
Wi’j hebt eur nog volle jaoren bi’j ons ‘ehad, ze kreg zelfs op ut zelfde moment een nôst van 4 jongen ton ik mien oldste dochter ter weld bracht. Ikke in bedde en zee op onze slaopkamer onder in ne kaste, onzen dokter Papiermôlle zat nog meer naor eur te kieken as naor mien.
Tja en zo geet dat met herinneringen, at ze mooi bunt geft ze ow blievend geluk, elke kere a’j der an denkt tovert ze een glimlach op ow gezichte.
Tôt slot; toch is ut makkelijker um ne katte te roopen wit Lotjen heet as a’j der ene mot roopen wit TAXI heet, begriep i’j mi’j?
Tot de volgende kere en laot ’t ow goodgaon, DINI
Hier vindt u de maandelijkse Columns van Dini Jansen, de nieuwste column is te lezen in de LEESZAAL HEDEN EN VERLEDEN Soms kan ut wean da’j deur iets dat now gebeurd, herinnerd wod an iets van heel lange gelean. ‘k Zal eerst vertellen wat er now gebeuren. Onzen jongsten zônne Dirkjan vertrôk in Juli veur minimaal un jaor naor Sint Maarten. Hee hef daor wark an’eboane ekreggene as musicalldocent op een highschool. Geweldig veur um en hee is dan ok al volop bezig met de veurbereidingen, waoronder ook ut uutbestean van zienen veestapel, hee hef van alles bi’j huus lopen, van kniene, kippen, haans, vissen, maor dee zwemt, tôt cavia’s. En natuurlijk ook ne hond en ne katte of leever gezegd ne kater. Den hond geet mét naor Sint Maarten maor den kater wol mien dochter hier in Aalten wal hebben. Dus is op ne goeien zaoterdag, twee weake geleane, dat beestjen hier naor too getransporteerd en dat was nog gin makkie. Hee is los ekommene in de auto en was totaal in paniek. Moar goed, eenmaol op plaats van bestemming ging ut wal good en ut hele gezin was der gek met.
Tôt-an de veerden dag, too werd mien dochter ramgek van ut keiharde geblear van um én maor veur de deure zitten en der hoge veur op want hee wol naor buuten. Ze belt met onzen Dirkjan en den zeg; doo de deure maor los en laot um maor gaon. Den wet now wal waor e is. Zo gezegd, zo gedaon en jaowal………weg was Taxi!! Ja, ik weet ut, ne gekke name veur ne kater maor dat kan ik ook neet helpen. De hele weake hef iederene naor ut beest lopen zeuken, de dierenambulance is ook ‘ebelt, alles is der an ‘edaone maor niks heur, gin Taxi! Tôt opni’j Zaoterdags, mienen Gerard en ikke staot klaor um een ende te gaon fietsen as ik ne katte ovver onze parkeerplaatse zee lopen. Ik zegge; Goh kiek, dat liekt Taxi wal en mienen Gerard zeg; dat ís Taxi en allebeide tegelieke; TAXI!!!! Um een lang verhaal kort te maken, mien schoonzônne hef um op’ehaald in ne mande en hee wet now ook waor wi’j wont want dat was toch nog wal anderhalven kilometer van hun huus af en daorbi’j mos ‘e ook nog ovver ne brugge en ne spoorbane, ik bedoele maor! In elk geval most ik deur dee beleavenis weer stark denken an 48 jaor geleane. Mien olders wazzen dree weake veur ik ging trouwen verhuust van Bre’voort naor Aalten en ook wi’j hadden destieds ne katte wit werd achter’elaoten umdat toen nog stellig beweerd werd dat ne katte an ut huus hechten en neet an de mensen. Mienen Gerard wonnen nog in Br’voort en ging geregelt kieken en de buurte gaf eur ook wat te eaten, ton at ne katte nog gewoon met de pot met. Zo te zeen ging ut best good met eur……..allenig ik had er gin vrea met, ik vond ut vreselijk, dat arme beest, ze was zo verwend en anhankelijk. En now dan zo allenig, ik had ut er elke kere ovver.
En dat had ik neet teggen dovemansoarne edaone want dree dage nao onzen trouwdag kwam mienen Gerard met de katte in ne tasse anzetten en………o wat was ik bli’j da’k Lotjen weer hadde en Lotjen was ook bli’j! Ze mocht gelieke in ons kleine kaemerken op ne stool liggen slaopen den nacht met volop eaten en drinken bi’j eur. Ton wi’j de volgende morgen in de kamer kwammen wiste wi’j neet wau’w zagen; alle planten veur dree ramen laggen op de grond en Lotjen renne wat ze kon van de kamer naor de ingang en de veurdeure en ton den maor iets los ging was ze al weg. Ik mos ook nog blearen maor mienen Gerard zei; wi’j hebt ut geprebeerd en at ze now neet wil mot ze ut zelf maor wetten. Maor ton wi’j ’s aovends naor bedde gingen was der gin Lotjen weer ‘ekommene en ik geleuf dat ik al effen ‘eslaopene hadde ton ik heel duudelijk an de veurdeure een gemauw heurn. Ik was geliek wakker, uut bedde en an de deure en jaowal, as ne koninginne schreed ze naor binnen…..stat naor bovven en spinnend en kôpkes gevvend………en ze is nooit meer weg ‘ewest!! Wi’j hebt eur nog volle jaoren bi’j ons ‘ehad, ze kreg zelfs op ut zelfde moment een nôst van 4 jongen ton ik mien oldste dochter ter weld bracht. Ikke in bedde en zee op onze slaopkamer onder in ne kaste, onzen dokter Papiermôlle zat nog meer naor eur te kieken as naor mien. Tja en zo geet dat met herinneringen, at ze mooi bunt geft ze ow blievend geluk, elke kere a’j der an denkt tovert ze een glimlach op ow gezichte. Tôt slot; toch is ut makkelijker um ne katte te roopen wit Lotjen heet as a’j der ene mot roopen wit TAXI heet, begriep i’j mi’j? Tot de volgende kere en laot ’t ow goodgaon, DINI
COLUMN VAN DINI JANSEN - KEMPERS
Maor ik heb wal ’n helen dag lopen zeuken en maor roopen; Lotjen!!!!!!!!!