U bent in het LEESZAAL - ARCHIEF Hier vindt u de maandelijkse Columns van Dini Jansen, de nieuwste column is te lezen in de LEESZAAL
HILVERSUM, 9 SEPTEMBER 1959!!!!!!!!
COLUMN VAN DINI JANSEN - KEMPERS Dizze kere wil ik jullie gaerne metnemmen naor de FONTANA - studio in Hilversum waor ik dus met Wim hen ging veur de opnames van onze eerste 2 plaetjes. ’s Morgens um negen uur stonne wi’j op ut station van Aalten. Wim kocht de kaartjes en tonne wi’j in de trein zatten sprakke wi’j af dat wi’j vanaf Arnhem ons mooie Achterhooks zollen laoten vallen veur ut “algemeen beschaafd nederlands” En dit veural um der effen good an te wennen dat wi’j in Hilversum dat ook mosten want dat zol daor toch zeker wal de voertaal wezzen. Ik kan ow vertellen dat dàt nog neet metveel en wi’j hèbt wat af’elachene!
Maor neet allenig daorumme want Wim was destieds ne ontieglukken ondog en had altied wat anders! Zo zatte wi’j nog maor good en wal in de trein ton de conducteur kwam um de kaatjes te knippen en Wim nargens de kaatjes kon vinnen. Alle tessen hef e leug ‘epakt en uut de leste tesse kwammen ze dan toch veur ut lechte!
Ik kon der wal um lachen maor meer as ne boer met; i’j wet wal!
In Arnhem hadde wi’j neet direct ansluuting en ton de trein richting Hilversum der was moste wi’j nog een 10 minuten wachten veurdat e ging. Ik ging as een braaf dearntjen netjes in de trein zitten maor Wim bleef nog over ut perron lopen en opens kwamme veur ut raam waor ik zat en gebaren dat ik der uut most kommen want ik zat verkeerd. Ik griepe naor mienen jas en tasse en ton ik bi’j de deure kwam ston e te gieren van ut lachen! Ja ja, hee had mien weer is te pakken, echt, ut was ne draodneagel heur!
Ton wi’j dan nao onze lange reize teggen 12 uur in Hilversum ankwammen en de studio hadden evonden veel ons van verbazing de mond los want ut was in ne olde kerke. Maor een klànk dat er was.
Daor zat al een orkest klaor wee an ut inspôllen wazzen met onze leedjes. Ik werd er effen kold van want ut is heel bezunder a’j een melodietjen waorvan i’jzelf de wieze hebt bedacht deur een heel orkest heurt spôllen.
In dat orkest zaten bekende namen veur dee tied, waorvan ik der een paar zal neumen, is misschien wal aardig veur dee mensen dee der wat van zôlt herkennen. Ut wazzen o a Addy Kleingeld, Jan Corduener, Jan Gorissen, heel bekende accordeonspôllers!
En de gitaristen; Lex Vervuurt en Wim Sanders en de slagwerker Kees Kranenburg!
Wi’j werden heel hartelijk verwelkomt deur Johny Hoes. Den had ook weer bekende Limburgse artisten bi’j zich zoas; jaowal, de Zangeres Zonder Naam, de Limburgse Zusjes en de Twee Jantjes. Ze zongen nog mèt as achtergrondkoortje!! Dee stellen ons echt helemaol op ons gemak en wi’j mochten nao een kôpken koffie effen inzingen.
Midden tussen dat orkest stonden twee microfoons op standaard dus daor was onze plek. Jao jao dat ging heel anders as teggenwoordig. Alles werd tegelieke op’enommene en at ut orkèst zich vergissen most ook àlles weer ovver. En dat gebeurn nog wal is. Maor ut was een geweldige ervaring, wi’j genoten!
Van ut prachtige accordeonspel b v bi’j; DUUZENDE STERREN en nooit vergeat ik ut kippenvel da’k kreeg van de Hawai - gitaar bij ons leedjen; VAARWEL MIJN ZEEMAN.
Tussen deur werden promotiefoto’s emaakt deur ne echten fotograaf. Eigenlijk ston alles der in een mum van tied op en kregge wi’j as beloning lekkere breudjes met ham en keeze.
Complimenten kregge wi’j veur ut feit daw ut zelf zo foutloos zongen, ja…..wat een wonder, wi’j hadden ons suf gerepeteerd.
Maor ut was een beleavenis um nooit te vergeaten, een supermooie herinnering wit mi’j blievend geluk gôf!!
Tot de volgende kere en laot ’t ow goodgaon, DINI
Hier vindt u de maandelijkse Columns van Dini Jansen, de nieuwste column is te lezen in de LEESZAAL HILVERSUM, 9 SEPTEMBER 1959!!!!!!!! Dizze kere wil ik jullie gaerne metnemmen naor de FONTANA - studio in Hilversum waor ik dus met Wim hen ging veur de opnames van onze eerste 2 plaetjes. ’s Morgens um negen uur stonne wi’j op ut station van Aalten. Wim kocht de kaartjes en tonne wi’j in de trein zatten sprakke wi’j af dat wi’j vanaf Arnhem ons mooie Achterhooks zollen laoten vallen veur ut “algemeen beschaafd nederlands” En dit veural um der effen good an te wennen dat wi’j in Hilversum dat ook mosten want dat zol daor toch zeker wal de voertaal wezzen. Ik kan ow vertellen dat dàt nog neet metveel en wi’j hèbt wat af’elachene! Maor neet allenig daorumme want Wim was destieds ne ontieglukken ondog en had altied wat anders! Zo zatte wi’j nog maor good en wal in de trein ton de conducteur kwam um de kaatjes te knippen en Wim nargens de kaatjes kon vinnen. Alle tessen hef e leug ‘epakt en uut de leste tesse kwammen ze dan toch veur ut lechte! In Arnhem hadde wi’j neet direct ansluuting en ton de trein richting Hilversum der was moste wi’j nog een 10 minuten wachten veurdat e ging. Ik ging as een braaf dearntjen netjes in de trein zitten maor Wim bleef nog over ut perron lopen en opens kwamme veur ut raam waor ik zat en gebaren dat ik der uut most kommen want ik zat verkeerd. Ik griepe naor mienen jas en tasse en ton ik bi’j de deure kwam ston e te gieren van ut lachen! Ja ja, hee had mien weer is te pakken, echt, ut was ne draodneagel heur! Ton wi’j dan nao onze lange reize teggen 12 uur in Hilversum ankwammen en de studio hadden evonden veel ons van verbazing de mond los want ut was in ne olde kerke. Maor een klànk dat er was. In dat orkest zaten bekende namen veur dee tied, waorvan ik der een paar zal neumen, is misschien wal aardig veur dee mensen dee der wat van zôlt herkennen. Ut wazzen o a Addy Kleingeld, Jan Corduener, Jan Gorissen, heel bekende accordeonspôllers! Wi’j werden heel hartelijk verwelkomt deur Johny Hoes. Den had ook weer bekende Limburgse artisten bi’j zich zoas; jaowal, de Zangeres Zonder Naam, de Limburgse Zusjes en de Twee Jantjes. Ze zongen nog mèt as achtergrondkoortje!! Dee stellen ons echt helemaol op ons gemak en wi’j mochten nao een kôpken koffie effen inzingen. Midden tussen dat orkest stonden twee microfoons op standaard dus daor was onze plek. Jao jao dat ging heel anders as teggenwoordig. Alles werd tegelieke op’enommene en at ut orkèst zich vergissen most ook àlles weer ovver. En dat gebeurn nog wal is. Maor ut was een geweldige ervaring, wi’j genoten! Van ut prachtige accordeonspel b v bi’j; DUUZENDE STERREN en nooit vergeat ik ut kippenvel da’k kreeg van de Hawai - gitaar bij ons leedjen; VAARWEL MIJN ZEEMAN. Tussen deur werden promotiefoto’s emaakt deur ne echten fotograaf. Eigenlijk ston alles der in een mum van tied op en kregge wi’j as beloning lekkere breudjes met ham en keeze.
Complimenten kregge wi’j veur ut feit daw ut zelf zo foutloos zongen, ja…..wat een wonder, wi’j hadden ons suf gerepeteerd. Tot de volgende kere en laot ’t ow goodgaon, DINI
COLUMN VAN DINI JANSEN - KEMPERS
Ik kon der wal um lachen maor meer as ne boer met; i’j wet wal!
Daor zat al een orkest klaor wee an ut inspôllen wazzen met onze leedjes. Ik werd er effen kold van want ut is heel bezunder a’j een melodietjen waorvan i’jzelf de wieze hebt bedacht deur een heel orkest heurt spôllen.
En de gitaristen; Lex Vervuurt en Wim Sanders en de slagwerker Kees Kranenburg!
Maor ut was een beleavenis um nooit te vergeaten, een supermooie herinnering wit mi’j blievend geluk gôf!!