LEESZAAL - ARCHIEF Hier vindt u verhalen van Bernard van Schie Welkom in het
DE DOMINEAR.
Et was zondagmiddag en wi'j zatten met 't hele gezin um toafel te etten.
Vader had het goeie pak an en moeder 't mooie kleed. Now kwam de pap op taofel. Now mot ie ow niet veurstellen, dat wi'j met un mooi bord veur ons zatten. Nee, dat ging b'j ons in die tied nog heel anders. Moeder zetten de panne midden op taofel. In de ene hand hadde w'ij
de leppel. As moeder zat, dan tasten wie toe. Wi'j stokken de leppel in de pap, hielen de hand der onder en brachten et zo naor de mond. Zo ging dat, maor as ie genog wollen kriegen, dan mos ie niet te völle praoten, maor flink deur etten want anders was vader ow veur. Den kon etten as een hessenkearl!
Toen wi'j zwiegzaam de eerste leppels naor binnen hadden ewerkt, wier d'r op de deure eklopt. Moeder ston op, dei de deure los en daor ston de domenear in zien zwarte pak op de stoepe. "Goeienmiddag domenear," zei moeder. "Dat is een hele ere dat i'j ons op zondag komt bezuuken. Kom d'r in." "Eet smakelijk samen" zei e en tegen vader : "Kan ik u even spreken?" "Goed" zei de domenear en ging der zitten. "Ik wacht wel even, totdat jullie het eten op hebben." Maor min vader liet zich niet ummepraot'n, zetten d'r un stoel bie en moeder grep un schone leppel uut de la. Domenear dörven gin nee te zeggen en schaof heel veurzichtig bi'j an taofel, krek tegenaover mien. Wie begonnnen weer an de pap en domenear tasten ok toe. Hie at zien beste, tutdat e opens ophiel met sloeken en met de mond vol pap bleef zitten.
De domenear hef later nooit meer bi'j ons egetten. Zol et um niet esmaakt hebben? Wi''j bunt der ok nooit achter ekommen, wat e now met vader had willen besprekken.............
Van Beernt uut Zelhem uut "Bi'j ons op de boerderi'je."
Ze waren naor de kerke ewest, zoas elken zondag. Vader zat in de kerkeraod en dat dei hie heel graag. Op zondag wier allene 't vee evoerd en anders niks. 't Was tenslotte een röstdag, maor wat gebeuren mot, mot gebeuren.
"Graag", zei e en stappen aover de drempel de kökken in.
"Jao, dat kan wel. Wi'j zit net an de pap, dus ik zol zeggen, gaot d'r maor effen bi'j zitten.*" En vader wees naor un löage stoel bi'j de vuurplaatse.
"Heb i'j al egetten domenear?" vroeg vader. "Nee, nog niet. Ik eet straks thuis op de pastorie."
"Niks d'r van" zei vader beslist maor beleafd. "I'j schoeft maor röstig an. Waor pap is veur dri'j, daor is ok pap veur viere."
De man in het zwart sputteren nog wel wat tegen, want hie had allange ezien hoe pap etten d'r bie ons naor toe ging.
Ik kek um an en zei: "Is der wat domenear? I'j kiekt zo raar. Heb i'j soms een kloete in de pap?"
De man knikken zuunigjes. Ik zei: "Oh, smiet um maor weer in de panne, want den heb ik net ok al in de mond ehad!"
