VEUR DREE STUVER

In den tied dat den Gorselsen heide nog enen weusten en onhar-bargzamen wildernis was, met stoevezand, heet en wakel¬busse, trok door 'n zekeren Kasper met den mars op de rugge van boer töt boer, um eur zien handel an te smeren. Naor zienen arbeid wodden e Kasper met de benne eneumd. Hee verkoch scheermesse, scheren, kneupe, kniepmesse van Friedrich Herder, striekzwae¬vels en veurál neet te vergetten, onmundeg beste sökke van Kloppenburger dreedraod. Teminsten, dat was Kasper zien han¬delsmark veur dee dinger. De leu wissen donders good da'j 'm in de gaten mossen hollen.'t Was 'n voel aos en in den regel niks te be-roerd um der ene 'n oor an te naeien!

't Was 'n heiten naozommer¬meddag, en 't zweit dah broezen 'm met dunne sträöltjes van de kop, too Kasper 'n paar kilometer veurbie de 'Toshutte' is effen den barm op zoch, en zik in 't grös too zat. 't Wodden zo hendeg an tied dat e bie 'n wat groteren boer achter de deure hen kek, de hongerpiern kroppen 'm deur 't lief. Gistern had 't 'm adeg met e zötten, en dah gelukke passen 'm vandage ok wah. Hee todden zik de benne weer lieke op de rugge, en sloffen vedan. Nae 't veel 'm niks met. An de kante gink 't nog wah, maor wat kere dan kwam ie in van dee kroelzand¬stukke, woor as den weg wah éns zo breed was.

Nöddeleg en hongereg äözen e vedan. Hee was good en wal 'n groot dennebos deur too't e 'n vaarweg naor 'n boerderieje zoog. 'n Miezereg gevlekt hundje kwamp 'm integen keffen.
Hee nomp zik de koeze eets kotter bie de hand, moch 't neudeg waen dan kon e 't keffertjen door wah met op afstand hollen. 't Hundje bleef bie Kasper uut de buurte, 't lek der op dat e zo'nne koeze al is van kortbie ezene had, hee bleef ter wied vanaf, en keffen zik de longen uut 't lief. Bie de boerderieje an-ekommen gink Kasper de delle op, en bleef dan stille staon um eers an 't duuster te wennen. A'j zo uut de zunne kwammen zoog ie gin bliksem.

Kottens was e bie 'n boer onder Markel op kop in den sniezomp elopen, zowat aoverkwamp 'm neet nóg 'n maol. Too't e eets meer an 't duuster ewend was, trad e de götte op. Man oh man,wat ne lekkeren loch kwamp 'm door vanuut de lösse kökkendeure integen. Oh nae maor, spekpanneko¬ke! Door mos hee zien porsjen van met zeen te kriegen. Hee kloppen an, en trad de kökken in. En jaowah, op den taofel lae 'n besten stapel pannekoke, met van dee dikke gloepers van spekhassen der tussen in."Goeiendag vrouwe, mag ik deurlopen?", vroog e belaefd. Maor juust dán mos ie ow bizunder veur 'm waarn. "Kriegt ow 'n stool van den richel en riegt ow", kreeg e van de boerinne te heurn. Oh gotte¬got, dat heel e neet lange vol, dèn stapel pannekoke kek 'm an. 't Water leep 'm deur den mond. Noe mos 't toneel maor angaon. Kasper trok de trucken¬deuze wiedwagens lös.
"Ma'k ow is wat vraogen vrouwe, hovölle leu mot door noe van etten?", zo gooien e zien belleken op. "Jao, wat heit völle leu, ikke, de baas en den knech", zo kreeg e van de boerinne te heuren. "Noh, dan bunt iele ók gin grote etters, ík zolle mie veur den helen telder neet bange maken!" zo pochen Kasper.

Door wol 't menske neet an, dah verhaal lek eur toch eets te stark. "Dah geleuf ik ow neet, mán iej zollen der ow jao te schande an etten". "Modermensken, zölle wie now is wedden um twee stuver, da'k den helen bups allene naor binnen warke", meesmulen Kasper now weer. En jaowah, de boerinne dee gruwelek op de penning was, trappen der met beide bene in. "Dah he'j ezeg, op taofel met ow geld!", kraeien ze. Kasper graaien zik in 't buis, en noffeln der twee stuver uut. Dan trok e zik den stool wat kotter bie den klaptaofel, en begon te schranzen. Hee had zo'n smach dat e der neet ens bie stille ston um eers achter de pette te kieken, zo as de leu hier in de landstreke gewoon wazzen. "Baeden had anders eers wah efkes emeugt", zo kreeg e te heuren. Beschaamd lae Kasper de pannekoke woor't e met gengs was achteruut. Hee sloog de ogen neer, en vouwen zik ziene vette knäöke. Met 'n half oge loern e naor den telder.

Dan gink 't weer an, man wat kon dèn keerl etten, 't spekvet dreef 'm lanks zien ongeschoren bakkes, en glimmen in ziene mond¬heuke. Vieve had e der al achter de kneupe espöld too't e zik den boksenboord lösknuppen. Nao den zesden schaof e den telder achteruut, en stönnen: " Mense mense, dee panne¬koke van ow dee zít! Ik kriege der gin krömmel meer bie in". " Ha'k jao wah edag, onzen groten knech den krig dah ok neet glad", kraeien 't boerineken now.

Kasper schaof den stool weer an den richel, nomp de benne op de rugge, en stok enen hand achter de lichters. Met de koeze in den anderen hand trad e lanks de boerinne de götte op. " 't hef mie dufteg esmaakt vrouwe, good gaone dan maor!"." Jao good gaone" sprok now de boerinne, en zee trad ze as de bliksem naor den taofel en strek de twee stuvers van den klaptaofel. Haha, dah was bínnen.

'n Hötjen later kwamp den boer met 't warkvolk van 't land um te meddagen. Der lae nog maor 'n köttereg stapeltjen panneko¬ke op den schöttel. Zuneg kek den boer der naor."Mie duch moder da'j krap an bunt met de bakkerieje, ie hebt ter jao neet half genog!", moppern e. "Dan mo'j der maor eets geite¬melksepap bie etten, ik hebbe met den rest van de pannekoke mooi twee stu¬vers verdeend", sprok now de boerinne, en zee dei uut de deuke hoo of 't eur vergaone was". Mense wah heb ie ow toch weer bie den bok laoten done, ie met ow twee stuver, dèn keerl hef jao wah veur dree dubbeltjes op-egetten, foi wah bu'j toch ne ozewolter!". Zo kreeg de boerinne der van den boer nog veur dree stu¬vers bie. En Kasper? Door zat 't wah good met..Hee lae ne endjen wieterop den kamp onder ne grote eke met den boksen¬boord wiedwagens lös te slaopen. 't Was 'm aoverniejs elukt!

Wim Bluemers, 22 nov. 1992 verbetterd op 10 febrewari 1997