Deze pagina is vernieuwd op 25 februari 2011
ACHTERHOEK 40 - 45 Hier vindt u informatie en verhalen over deze periode gezien vanuit de Achterhoek Andere delen die ik al behandeld heb vindt u HIERWelkom in het item
Omdat dit een stuk geschiedenis van de Achterhoek is en het dit jaar 70 jaar geleden is dat de oorlog in Nederland begonnen is en dit in mijn ogen nooit meer mag gebeuren, wil ik het komende jaar aandacht hieraan besteden. Ik probeer het op een eenvoudige en zo luchtig mogelijke manier te doen, gezien mijn doelstelling van de site. Ik wil dit doen door een jaar lang elke maand een onderwerp over deze periode te bespreken. Wanneer u op de Lichtblauw onderstreepte woorden klikt, dan kunt u meer achtergrondinformatie lezen of indien aanwezig verhalen van lezers Deel 13: De februaristaking en andere stakingen, één vd middelen als protest tegen de Duitse bezetting.. WAT WAS DE FEBRUARISTAKING Staken kennen we tegenwoordig als protestactie tegen werknemers, omdat men niet tevreden is over de arbeidsvoorwaarden, men legt dan een dag of meer het werk stil en gaat protesteren voor het bedrijf of in Den Haag op de Maliebaan of bij de Ridderzaal. In de oorlog hielden ze ook stakingen en de bekendste was de Februaristaking. Dit was net als nu ook een protest, maar niet tegen werkgevers, maar tegen de bezetter. WAT WAS DE AANLEIDING INLEIDING: In eerste instantie wilde de Communistische partij de CPN al op 18 februari een grote landelijke staking uitroepen, omdat de Duitsers wilden dat de Nederlandse arbeiders naar Duitsland gingen werken en dan met name de metaalarbeiders. Er werd toen al in Rotterdam gestaakt. De Duitsers hebben deze grote staking voorkomen, door de eisen van toen in te willigen. Echter een week later was de staking een feit. De Duitsers en de Nsb'ers hadden een grondige hekel aan de Joden, zoals ik al schreef in het hoofdstuk over de NSB. Nu waren er in Amsterdam een aantal voorvallen gebeurd, waardoor de Duitse bezetter en de NSB overgingen op razzia's vd Joden. Zoals ik u vertelde is een razzia een "opruiming" van Joden, dwz, iedere Joodse man werd opgepakt en zoals later bleek overgebracht naar concentratiekamp Mauthausen. Deze razzia werd ook door niet Joodse mensen gezien en zorgde voor een grote verontwaardiging en woede bij de Nederlandse bevolking. Wilt u de gehele aanleiding zien, dan kunt u die lezen op DEZE LINK. De CPN die al stakingsplannen hadden, zagen nu hun kans om een protestactie op touw te zetten. DE STAKING Doel was om de eerste dag in zoveel mogelijk overheidsinstanties, (ambtenaren, Openbaar vervoer etc.) te gaan staken en de 2e dag ook het bedrijfsleven, (bedrijven, winkels). Uiteraard lieten de Duitsers dit niet over hun kant gaan en braken de staking met geweld en intimidatie af, er vielen doden, gewonden en er werden velen gevangen genomen. Men gaf de strijd mede op omdat het CPN maar 2 dagen wilde staken en het Amsterdams gemeentebestuur gaf opdracht om weer aan het werk te gaan. Voor de CPN had dit grote consequenties want velen werden gevangen genomen. De steden die meededen, moesten forse boetes betalen aan de Duitsers. Jan Campert heeft hier nog een gedicht over geschreven, je kunt het bekijken op WWW.COLLEGENET.NL. Op de site van WWW.FEBRUARISTAKING.NL. kunt u niet alleen veel informatie vinden, maar ook een paar geluidsfragmenten horen over die periode. APRIL - MEI STAKINGEN 1943 : Deze staking werd in het leven geroepen als een serie spontane acties tegen het krijgsgevangenschap. Wat was nu het geval, oudmilitairen, die gevochten hadden in de 1e wereldoorlog werden opgeroepen tot krijgsgevangenschap en moesten werken voor de Duitsers. Krijgsgevangenschap wil niets anders zeggen dan als soldaat gevangene te zijn van de bezetter. Ook waren nu de Jodendeportaties in volle gang. Toch was deze staking een ommezwaai in deze geschiedenis. Vele mensen gingen in het VERZET en in verhouding gingen maar weinig soldaten in Duitsland werken Meer over deze staking kunt u lezen op WWW.WIKIPEDIA.ORG. SPOORWEGSTAKING 1944 : Ook dit was een nationale staking, hoewel de spoorwegen niet mee deden aan de vorige staking, werd aan deze staking massaal gehoor gegeven. Waarom nu wel en toen niet? waarschijnlijk lag dat aan het feit dat het nu min of meer door Radio Oranje, dus de geallieerden werd opgelegd. De geallieerden wilden operatie Market Garden uitvoeren en vele bruggen etc vernielen. Dus riep men met de code "De kinderen van Versteeg moeten onder de wol". Dit werd blijkbaar goed begrepen, want 17 september 1944 was de staking een feit. De Duitsers waarschuwden dat deze staking sterke voedselproblemen zou geven en dat was dus ook zo. met name in het westen hadden ze daar veel problemen, zie mijn hoofdstuk over de HONGERWINTER. Toch heeft deze staking tot het einde vd oorlog in mei 1945 geduurd. Ik weet dat er ook stakingen waren in Winterswijk, maar helaas kan ik er op het internet weinig over vinden, dus mocht u hier meer van weten, mail het me even, dan kan ik dat erbij plaatsen. Meer over deze staking kunt u lezen en bekijken op WWW.DEOORLOG.NPS.NL. Dit was een kleine greep uit de stakingen die er geweest zijn in Nederland, Er zal vast nog meer te vertellen zijn, dus mocht u een aanvulling hebben, schroom niet en laat het me even weten. Wilt u mij verhalen of foto's sturen, dan kunt u contact met mij opnemen via het vlaggetje beneden of via het reactieformulier in het menu, zodat ik u mijn emailadres kan geven.
Dit geschiedde dus en 25 februari was de staking een feit. Als eerste in Amsterdam en die breidde zich uit tot de plaatsen Zaandam, Haarlem, Velsen, Hilversum, Bussum, Weesp, Muiden en de stad Utrecht. 
Ieder jaar wordt deze staking nog herdacht bij de DOKWERKER.
Er werd vooral in het noorden en oosten gestaakt en de boeren leverden geen melk meer aan de melkfabrieken, daarom wordt deze staking ook wel de Melkstaking genoemd.
Uiteraard ging ook hier de Duitse bezetter weer fel tegen in en werden er weer velen vermoord en of gevangen genomen. Ook was het vanaf toen verboden om een radio in huis te hebben.
Men dacht dat nu de oorlog snel af zou lopen, maar helaas, de Duitsers gaven bij de Slag om Arnhem veel weerstand en werd alleen het zuidelijk deel van Nederland bevrijdt.
Wel ging het treinverkeer vd Duitsers gewoon door, maar daarvoor werden Duitsers ingezet of sympatiserende Nederlanders.
