GEDONDER IN DE GLAZEN!.

Zo ende zeuventeger joren bunt der wat leu in 'n darp arges in den mooien Achterhook, an ’n kleinen ramp ontsnapt.. 't Had alles te maken met ne leefhebberieje van 'n huuslachter in röste. In den hof achter 't huus had um zien zwaoger veur 'n joor of wat trugge ne duftege schure etimmerd. Den eersten tied lae daor ’n dufteg mutjen in,den vleisveurraod veur de hele familie.
Maor zo as dah met alles geet, de tied veranderen en de gemeente verbaod 't hollen van vee in de börgerieje. Nao ne zwoor brommerongelukke was Frans, zo as den persoon in kwestie heiten, bie de pöste ekommen en teumeg gaon kon e neet. As 't slech weer was dan kon e as ne vervelenden en sachegreinegen niedas achter de geraniums zitten te kieken.

Ziene vrouwe kon der de pap met op, en sloog um veur um wat onder handen te nemmen." Frans keerl, woorum begin iej neet weer met Vlaamse reuzen, vrogger halen iej der jao aoveral de priezen met vot, wet ie nog da'j klubkampioen wazzen van de P.E.K.L.O.?" Jao, of e dah nog wis!" Moder, ik geleuve woorachteg da'j mie ne golden tip egeven hebt, ik zalle is kieken of ik nog an good spul kan kommen".

Den eersten tied was e der met onder de pannen, van links en rechs kwammen der wat leu dee um heelpen met 't in odder maken van de schure. 't Achterste stukke wodden now vol epot met knienehökke, en neet lange doornao zatten der ne paar beste Vlaamse reuzen in de hökke, Frans knappen der finaol van op. Hee was ter vlot met op stae en as 't neet zukke ràskniens wazzen ewes, woor as de jongen goldgeld van opbrachten, dan had e der ne besten pungel geld bie ìn motten lappen. Hee bleef ter lieke met op den diek.

Toch was e nog neet tevraene. Der bleef nog genog tied aover, um zik ok weer an 't maken van foto's te waogen. De veurste helfte van de schure wodden piekfijn in odder emaakt as 'atelier'. 'n Duur woord veur wat hee eiges 'mien fotohok' neumen. Zo grep e der now ok ne stuver biej met 't maken van pasfoto's.
Of um dat nog neet genog was wette wie neet, maor hee was ok nog met eets anders gengs, eets waor as e niks aover kwiet wol. Now had e zik vrogger wal is vaker met contrabande bezeg ehollen. Zo had zien moder um al is dufteg wat hagelkeurne uut 't gat motten peuteren. Dah was 'n cadootjen van de kommiezen, zo as e later vertellen, maor wat e dìt maol bie 't ende had? De familie mos ter nao raonne.

Willem,'n getrouwde zönne van Frans, wonnen neet zo wied bie um uut de buurte, zee hadden den hof zowat an mekare liggen. Op ne mooien zommerdag had zik den met 't vröwken lekker achter ’t huus in ‘t zunneken ezat, um 't blanke vel eets te laoten biekleuren. Gemeudelek lörkend an ne glaesken fris en met ne laesbook bie de hand. De kinder wazzen naor 't zwembad, door was gin umkieken nao. Dan opéns, bààts!! ’n Alderbastenden knappert maken ’n ende an euren röste. Fò'j wat was mien dah ’n schrikken.

'n Donderslag was 't neet ewes, dah moch wah dudelek waen, ’t begon ok vrömd te roeken, ne zeuten dröploch trok eur in de neuze, en nog wat later basten 't van de wepsen! Mensen wat ne trammelant. Woor kwamp dèn kraom toch vandan? “Bah, laow maor naor binnen gaon, hier is ’t jao neet uut te hollen.” Good en wel zatten ze in den huuskamer too den telefoon rammeln. 't Was Willem zien vader.

" Jonge kö'j as de bliksem hier op ankommen, der is ongemak!"." Dah menen wiele ok al te vernemmen vader, de wepsen vret ons biekans op, keerl wat is ter loos?"." Komt maor dreks hier op an, dan bu'j der zo achter hoo dah kömp", kreeg e as antwoord.
't Maken de zönne nog niejsgiereger as dat e al was, dus maken e dat e der hen kwam. 'n Ogenblik later trad e bie zien va achter 't huus, en wis neet wat of e zoog. Alderbastend wat ne pröttel, oh wat had zien olden heer 't schaop an 't drieten! Ziene geheime leefhebberieje was um deur 't dak van de schure evlaogen. Rondumme laen stukke van asbest golfplaten, en ne endjen wieterop in den hof door lae ne inmekare gestoekten roodkopperen vat. 't Lek jao wah ne richtegen distilleerkettel. Willem, mos der um lachen: " Foj va, he'j noe in den oorlog nog neet genog klandestienen drank estokt?". Vader Frans zoog blas as ne maelmoes, en kek uut as of e slim las van piern had. Zo kennen hee um neet.

As blagen hadden ze huzenhoge tegen um op ezene, wat wo'j ok, met reejenvleis wazzen ziele groot ewodden, en bie nach en ontiej was vader der met zien Franse geweerken op uut etrokken.
Mos ie um door now zeen staon, was dat now den zelden vader den zee altied mochten helpen met 't velzen van de jachpatronen, en den veur den duvel en zien olde moder neet bange was? " Too jong, lao'w zene da'w den kraom an de kante kriegt, en de golfplaten weer op de schure, at ze mie hier achter kiekt, ik motte der neet an denken"." Door ko'j wal is geliek an hemmen va, dan zo’j nog wal is ne zwaore piepe können roken, alloo, lao'w zene da'w 't glad kriegt".
't Was ne zoeren arbeid. Zee wodden zowat tot spiejens beroerd van den zeuten dröploch. De wespen wazzen now handtam, eers hadden ze nog as kami-kazepiloten deur den loch escheert maor now lek 't wah of 't grei drietend zat was. Willem en Frans knooien vedan, de balkens van de schure, de stene en de brökke van de golfplaten dee der nog op laen, pikken as of ze in estrekken wazzen met sukerwater.
Op de vloere laen den gasflesse en den brander tussen ne bulte kapot glaswark. Met den neudegen arbeid kregen ze 't spul weer eets of wat teunbaor.

Daornao trokken ze op wepsenjach. Véúr as dee dinger weer bie 't benul kwammen!! Dah hadden ze vlot veur mekare, en naodat zee nog is sekuur ekekken hadden of der gin pröttel was blieven liggen, gingen ze de kökken in en leten zich door hondsmeu op ne stool pleern.
" Zo jong, dah he'w der good vanaf ebrach; we'j wat 't is, lao'w der ons dan now maor ene kopen". Frans schot den kelder in en kwamp effen later met ne flesse eigengestokten 'Jaegermeister' an sloffen. Naodat e twee borrels in eschud had wodden der an estoten op den goeien afloop. Den brouwer beslot metene dat e zien handwark ter maor an gaf. Dah kon e met ne geröst hatte doon, hee had nog ne veurraod van zien eigengestokten voezel waor as ne kastelein jaloers op zol waen!!

6 oktober 1994, nao ezene op 23 oktober 1995, 11 februari 2003, Wim Bluemers