Gòòn.

Røsteg deur endloze leagten hengòòn,
efkes is stillestòòn: ‘t lech vølt op bøame,
wekt dee met mooderhand zachte oet drøame;
vrustereg zee’k z’ in de morgenwind stòòn.

Zoa, deur good kieken, met zette te stoppen,
prebeer ik te hollen wat neet blif bestòòn,
’t leage land duurt neet, al blief ik ok hoppen
dat ’t immer zo deurgeet, da’k nimmer mot gòòn.

Van vrogger bes laater- neet meer as een zoch
um daage verdòòne, um nachte verdrøamd;
te weinig edach an de tied wel wal strøamt.
Ik rille, bun stille …………al oelenvloch.

Dit gedicht is geschreven door Leidje Berg, wilt u meer lezen over Leidje, kijk dan op www.achterhoekeengedicht.nl.