LEESZAAL - ARCHIEF Hier vindt u verhalen van Gait den Strieker ofwel Gerbert Abbink. Welkom in het
JEUGDHERINNERINGEN DEEL 1 In mien kinderjaoren wazzen Holthandel Oldenboom, de Copperatie en de Botterfabriek plaatsen waor altied wel wat te beleaven was.
Oaver die laatste twee, de Copperatie en de Botterfabriek, wil ik owluu mien beleavenissen vertellen.
De boeren kwammen veur meal, kunstmes, koalen en ok um boodschappen uit de winkel met te nemmen. Soms mochten wi-j helpen met sjouwen en ok ’n endjen met ri-jen tot ’t ende van straote. Met vrachtwagens en de trein werden de veurraoden weer an- evult. ’n Paar keer per wekke kwam de trein ”de SIK” enuumd, die zich al wiet van de veurten ankondigen met zien fluite. Wi-j konnen um al heuren bi-j de aoverweg naor de Heidenhoek en daornao nog’n keer bi-j de aoverweg van de Veeninkbrinkseweg (now Brinkweg).De machinist hing ’n betje an de buutenkant van de Sik um te kieken of de wissels goed wazzen um ezet. Veural ’t wisselen van ’t spoor was spannend um te ziene, hadden ze wel optied de wissels um-egooid, of zol den keal die tussen de wagons krop um ze los te koppelen, plat-edruk worden. Dat was veur ons elke keer weer ’n wonder dat ’t altied weer goed ging. Veur mien was de Copperatie wel heel speciaal, ik heb daor bijnao ’n jaor achter ewoont met vader, moeder en mien zuster. Hierdeur hebt wi-j as kinder daor heel völle tied deur-ebracht. Hoe of wi-j door terechte kwammen zak owluu vertellen. Op 24 meert 1945, um halfzeuven smargens werd ’t hele centrum van ’t darp zowat plat-egooid deur ’n bombardement. Ons huus an de Smidstraote kreeg gin voltreffer, gelukkig vielen de bommen achter in onze hof, maor de roeten en de pannen wazzen wel allemaol kapot. Umdat ’t huus onbewoonbaar was, hebt wi-j toen ’n tiedje bi-j mien Opa en Oma in-ewoont an de Veeninkbrinkseweg. Veur ons wazzen dat opa en oma ” varkenkentjes” of van de ”Zilverberg”.(zo heit dat gebied daor) Daor hebt wi-j ok met buren in de schuulkelder ezetten elke kere as ter luchtalarm was. De schuulkelder was veur de timmerwerkplaatse van de breurs Rikkers uut- egraven. Veur at den klaor was hebt wi-j ok met vief gezinnen in de timmerwerkplaatse esloapen as ’t neudig was. Nao de oorlog mossen vader en moeder naor ’n andere behuuzing uut-kiekken, umdat bi-j opa en oma ging ruumte genog was. In de grote schure was ’n lange gang met an weerskanten de leuge varkens hökken en an ’t ende dubbele deuren naor buuten. In den gang had vader ’n schommel emaakt en wi-j konnen daor ok fijn met de autoped racen. Veur ons as kinder was dit ’n spannende tied. Mien olders hebt ut daor wel moeiluk met ehad, maor dat beseffen wi-j pas later. De winter 45 - 46 was pittig kold en in zo’n grote kale ruimte was dat flink stokken, met allene maor ’n fornuus. Achter de moalderi-je hadden de Canadezen een kökkenwagen laoten staon en dat was ’n mooi spölplaetsken. De mica roeten wazzen helemaol geal eworden en de geur hek as ware nog in de neuze zitten, wi-j vonnen ’t spannend um daor in te spöllen. De Canadezen bunt nog effen in ’t magazien onder-ebracht en verwennen ons met brood en sukkela. Zi-j hebt zelfs nog foto’s van ons emaakt in ’n rubber opblaosboot. Meugeluk zit wi-j in Canada nog ergens in ’n fotoboek bi-j old soldoaten, as ze tenminste de oorlog oaverleaft hebt. Toen de moalderi-je weer op-estart werd, was daor ok weer völle te beleaven. Op ziet van de moalderi-je was ’t kantoor, daor mossen ze dan de bunnekes halen veur ’t grei wat ze wollen met nemmen. Naost ’t kantoor lag de weagbrugge waorop de wagens op gingen staon um ze eerst vol en later leug te weagen. Veural bedoeld veur de vrachtwagens die koalen, kunstmes, e.d zaken kwammen brengen, maor ok veur de boeren die ’n kiepkarre met kunstmes met wollen nemmen. Nao ’n jaor bunt wi-j weer verhuusd naar de Polweg an de rand van ’t
darp in ’n echt huus. Maor op de copperatie kwammen wi-j toch nog vake, um grit veur de kippen, meal veur ’t varken en koalen veur ’t fornuus te kopen. Verhaal van Gait d'n Strieker
De Copperatie was ’n enorm groot gebouw an de spoorstraote, met an de veur en achterkante ’n laadbrugge waor de boeren zo de karren tegen an konnen vuren um makkeluk te kunnen laaien en lossen. Achter de moalderi-je stonnen allemaol opslaglozen met koalen, kunstmes en andere zaken die de boeren konnen gebruuken. Naost de maolderi-je was de winkel met bakkeri-je en ’n magazien. Daor weer naost ston ’n gebouwtje van droadglas waorin de potaerappels wazzen op-eslagen, daorbinnen was ’t altied bruu-erig warm. Dat mos um de aerdappels te laoten kienen.
Ok brachten de boeren ’t zaod um ’t tot meal te laoten verwerken. 
Hi-j drukken de wagons dan naor de Copperatie of naor Oldenboom. De wagons wazzen eladen met koalen, kunstmest, of holt en soms was der ok ’n leugen bi-j um weer wat met te nemmen naor Durkum of wieter weg. ’t Was altied bi-jzunder um dat met te maken zo as de keals de wagons op de plaatse kregen.
Wi-j hebt daor de Canadezen zien binnenkommen van uut de Heidenhoek. Nao dat ze bi-j ons wazzen estopt en de leuge hulzen naor buuten hadden gegooid, gavven zi-j ons sukkela en sigaretten veur de mansluu. Zi-j reden toen wieter richting darp um daor de Duutser ok te verdrieven. Niet völle later schreeuwen de buurman, de rood wit blauwe vlagge steet op de toren, ”Wi-j bunt vri-j.”
Now ston der achter de Copperatie ’n lange schure waorin veearts Dr. Grashuus veur de oorlog ’n proefmesteri-je had veur varkens. Dat hebt mien olders toen kunnen huren.

An de veurkante, waor ’t kantoor en ’t mealhok was ewest, werd toen ’n soort kökken emaakt met ’n pompe waor ’t water via ’n götte naor buiten liep. Daorin was ok ’n z.g. dreugclocet neer-ezet. De andere ruumte werd as kamer in-ericht en daor weer achter was de slaopkamer waor wi-j met ons vieren mossen slaopen.
Het woord Proefmesteri-je zei ons as kinder niks, in onze ogen was ’t gewoon ’n grote schure waor a-j fijn konnen spöllen, met volle ruumte en vlak bi-j de Copperatie.
Af en toe mochten wi-j met de grote lift naor boaven, dat was wel heel spannend want dat was ‘t enige hoge gebouw in ’t darp met zo’n lift.
’n Oom van ons was chef van de copperatie winkel (HaKa) en ok daor gingen wi-j vake kieken.
Achter in ’t magazien werden de eier af-eleverd en in grote kisten edaone, maor ok andere zaken wazzen daor op-eslagen, zo as bessems, gereedschappen, touw, jutezakken en wieter alles wat der op de boerderi-je maor neudig was.
As de boeren an kwammen gavven zi-j ’t winkelbuukske af in de winkel zodat ze alles bi-jmekare met konnen nemmen en niet wieter ’t darp in hoeven. Ok ’t brood uut de eigen bakkeri-je, werd hier met- enommen. De vrouwluu die op de fietse kwammen um boodschappen te halen,knuppen ’t brood in ’n theedoek achter op de fietse.
Eerst op ’t kantoortje ’n bunneken halen en dan ’n keal zien te vinnen die ons wol helpen. De koalenkeal zag der altied nog al smoezelig uut, hi-j scheppen de kaolen in ’n soort bak waaran de gewichten wazzen vast emaakt en hi-j schudden dan de koalen in de zak.
Veur meal mos i-j binnen in de moalderi-je iemand zuuken. Hi-j klemmen dan de zak um ’n buize, trok ’n schoeve los en liet dan ’t meal in de zak lopen. Oaver ’n balk hingen wel honderd töwkes waor hi-j de zak met dichte knuppen. Den zak werd dan tussen de stangen van de fietse neer elegd en zo liepen wi-j dan naor huus.