Omdat we gisteren getuige waren van de geboorte van een kalfje bij ons op de boerderij, willen we u onze belevenissen niet onthouden, voor mij was het de eerste keer dat ik dit mocht meemaken Het begon allemaal zo rond zes uur, de vruchtzak werd steeds beter zichtbaar (dit is een foto van het internet), de koe was eerst vrij rustig en het duurde een goed anderhalf uur voordat de blaas uiteindelijk op de grond viel.
Het vruchtwater komt eerst omdat het kalf in die vruchtwaterzak zit.
De koe eet daarna deze vruchtzak op, die eruit ziet als een grote ballon gevuld met vocht De koe doet dit instinctmatig, vroeger nl. toen er nog veel wolven waren , roken zij de geur van de vruchtzak en kwamen daar natuurlijk op af en dan was het kalfje vanzelfsprekend in gevaar.
Na het eten van de zak wacht ze op wat komen gaat, het eerste komt normaal de pootjes te voorschijn, dan het hoofdje en dan uiteindelijk de romp en de achterpootjes.
Bij onze koe ging het allemaal niet zo makkelijk, het was haar eerste en ze was redelijk opstandig.
Daarom werd het kalfje gehaald met de geboortekrik, dit is een soort verlostang, een lange steel met een bek en daaraan een hendel. Deze wordt op de pootjes van het kalfje geplaatst en met de hendel wordt het heel langzaam tegelijk met de weeën van de koe eruit gehaald.
Als het kalfje er dan uit is, moet het schoon gemaakt worden, het geboortevlies moet eraf gehaald worden en het bekkie schoongemaakt zodat hij kan ademhalen. Normaal doet de moeder dat zelf, maar deze was nog te moe, dus heeft onze buurvrouw dat werk gedaan, jammer genoeg is de foto niet helemaal optimaal.
Daarna wordt het bij de moeder gelegd en moet het proberen te gaan staan, maar beiden waren erg moe, dus het kalfje bleef even liggen bij moeders zie foto.
Dan gaat het kalfje op zoek naar de uier om melk te drinken, dat hebben we niet meer gezien, omdat de koe nog wat te onrustig was en we moesten vertrekken om de koe wat rust te geven.
De laatste foto is hoe het kalfje er een dag later uitzag, toen hij naar buiten mocht in de wei, het is een mooi koekalfje geworden, wat blij is met haar trotse moeder.
Mocht u nu zelf een leuk verhaal of anekdote weten, stuur dan even een berichtje per mail of per post, dan plaatsen we dat hier op deze site.
Omdat we gisteren getuige waren van de geboorte van een kalfje bij ons op de boerderij, willen we u onze belevenissen niet onthouden, voor mij was het de eerste keer dat ik dit mocht meemaken 
Het begon allemaal zo rond zes uur, de vruchtzak werd steeds beter zichtbaar (dit is een foto van het internet), de koe was eerst vrij rustig en het duurde een goed anderhalf uur voordat de blaas uiteindelijk op de grond viel.
Daarom werd het kalfje gehaald met de geboortekrik, dit is een soort verlostang, een lange steel met een bek en daaraan een hendel. 
Als het kalfje er dan uit is, moet het schoon gemaakt worden, het geboortevlies moet eraf gehaald worden en het bekkie schoongemaakt zodat hij kan ademhalen.
Dan gaat het kalfje op zoek naar de uier om melk te drinken, dat hebben we niet meer gezien, omdat de koe nog wat te onrustig was en we moesten vertrekken om de koe wat rust te geven.
De laatste foto is hoe het kalfje er een dag later uitzag, toen hij naar buiten mocht in de wei, het is een mooi koekalfje geworden, wat blij is met haar trotse moeder.
