Hoi kamperen!

Enige jaoren geleden, en dan praot ik wéér oaver de veurige eeuw, wodd`n d`r in de umgeving van Ganzenpen ok al gepraot oaver kamperen en op vakantie gaon.

Van huus uut was dat veur mien niet weggelegd. Wanneer d`r op de schole `n rondgang wodd`n gehollen deur `t hogemeister en daorbie`j iedereen `n prettige vakantie wodd`n gewenst sprongen alle blagen `n gat in de lucht.

Veur Ganzenpen was die bliedschap niet zo groot. As volleerd toneelspöller sprong he`j met de rest van de klasse met maor `t leek d`rop asof ik sprong met `n proppe lood in de schoenen.

Niks op vakantie gaon, niks hen logeren maor werken.
Ik mos en heb as kind al bie`jtieds geleerd wat anpakken was.
In de werkplaats van mien vader waren ook kleine handen neudig um licht werk te kunnen maken.

Heel af en toe wodd`n op bie`jzundere dagen `n picknick geholl`n achter `t huus en in `t lange grös. Een groot taofelkleed op de grond en dan maor wachten op `t moment dat d`r `n snee brood veurbie`j kwam.
Samen met `n glas verdunde ranja wodd`n d`r `n heus festijn van gemaakt.

Op latere leaftied begon `t proberen op vakantie gaon op te spöllen en ging ik met Jan van de Botterman naor Spanje um te gaon kieken in de bar van Willem en Toon van de Kranenbarg.

Dagen veurdat de terugreis echt begon was `t aftellen. Oavermargen kan`k zeggen da`k oavermargen naor huus gao en zo ging `t iedere dag maor deur.
Niks he`k d`ran gevonden. Op vakantie gaon was an mien niet besteed.

Later toen wie`j kinderen hadd`n, ging `t eerst met `n tent en later met `n plooiwagen de wereld in.
De eerste keer `n moment dreug oefenen in Lochem en vervolgens de eerste beste wekke van de vakantie naor `t buut`nland.

Foeterend en zweitend met, naodat achteraf bleek, `n te lichte auto de grote bulten op.
Eindelijk ter plekke begunt `t gekloot. Veurdat de tent en veurtent stond was d`r al menig rollend vluuk(je) in `t dal gevallen, maor dan eindelijk was `t zowiet dat d`r gerust kon worden.

Effekes wachten maor dan de opblaos kano klaor maken en met zien allen dragen want zwaor was `t ding, en dan naor `t water.
Al snel, want zo geet dat, begint `t te vervelen en mot `t ding weer terug naor de tent.

Dan begint `t echte behelpen. `n ondertapijt in de veurtent as vloerbedekking waorop niks bleef staon of d`r mos `n planke onder liggen.
Drie tot vier keer daags de tent uutvegen en oppassen da`j niet struukeld oaver de kabels.

Umdat `t campinggevuul bie`j mien ontbrak mos ik ook niks hebben van al die "spontane" luu die`j met `n rulleken papier onder de armen met mekare stonden te kletsen.

Waor geet zo`n gesprek eigenlijk oaver?
Meestieds was `t oaver `t merk van de sleurhut en oaver de camping waor ze veurig jaor gewest waren.

Uutkieken da`j niet struukeld oaver de haringen en de tuidraoden stiefelen ik naor de wc met `t papierk`n al veurgevouwen in de bokse-tesse.
Bie`j `t driethuus angekomm`n constateren dat d`r meer luu op dat idee waren gekommen deed mien ansluut`n in de rie`j.
Af en toe heuren ie`j van die verlossende drieterie`j geluuden asof d`r hele dagen pinda`s waren gegetten.

Wanneer ik eindelijk an de beurte was, ging ik op de pot zitten met `t angstige gevuul dat ze mien konn`n heuren dus met ingeholl`n aosem veurzichtig drukken.
Altied en eeuwig ku`j naor de wc gaon en nooit zal o`w een rot gevuul van schaamte bekroepen maor wanneer Ganzenpen op de camping was dan kwam `t.
De ene roffel naor de anderen dient zich an en steeds met `n schrikreactie opkieken of niet iedereen dat heuren.
Met zekerheid kan`k o`w vertellen dat ik noooooit echt uutgedretten was, maor ie`j deden `t d`rveur. Wanneer ie`j weer buut`n kwam kekken sommige luu o`w an met `n blik van "no`w no`w, dat he`j gekund".

Dan terug naor o`w plek. Verduld, niet goed opgelet bie`j `t naor de pot lopen dus steevast de verkeerde kante op.
Eindelijk weer terug bie`j de tent gaf mien weer `n plezierig gevuul weer onder eigen volk te weazen.

A`j plat kunt praoten, mo`j `t niet laoten dat is zo mien devies veur `n fijn samenweazen met alle luu die`j o`w dierbaor bunt.

Nao `n aantal jaoren zo op vakantie gewest te weazen brak de laatste tocht met de plooiwagen an.
In Zeeland, daor zollen wie`j hen. Gloeiende gloeiende bakplaat, de hele dag reagen en `s nachts al niet minder.

Papa, kom gauw en stroomt water onder de tent, riep één van de kinderen.
Met `n soepleppel rondum de tente `n geul(tje) graven. Zo nat as `n driethuus en rillend van de kolle weer naor binnen.

Eenmaol binnen he`k mien Sedoniaatje verteld dat de plooiwagen bie`j thuuskomst meteen in de verkoop ging.

Zo gezegd zo gedaon. De koper had `n goed ding gekocht, d`r zaten nog onderdelen in de verpakking, zovaak was `t ding gebruukt.

Vanaf dat moment gao`w regelmaotig naor `n hotel met alles d`rop en d`ran. En dat gef ons de vakantierust, niks te behelpen met aluminium pannetjes en plastic bestek met nog völle meer ongelukkig gereedschap maor `n heerlijk verzörgd ontbijt en `n fijn maoltied as afsluuter van de dag.
`s avonds lekker met mekare naor `n terrasje en stippelen de wandeling van de volgende dag uut.

Elke keer as ik vanaf mien PC naor buut`n kiek zie ik een sleurhut langs komm`n en denk ik:
"heerlijk veur die luu" maor dat Ganzenpen daor anders oaver dech dat is zeker en veur de rest `n toet`n vol groet`n.

de website van Harry Jansen