LEESZAAL - ARCHIEF

Hier vindt u BELEVENISSEN VAN KEES VERBEEK

BELEVENISSEN VAN KEES VERBEEK

De heer Kees Verbeek ofwel Kees van de Meister uit de Velswijk, inmiddels een goede bekende van onze site, wil graag zijn belevenissen en ervaringen in de openheid brengen, het internet is een prima medium daarvoor en wij willen hem graag de gelegenheid geven om dat te doen, Hij is een geboren Achterhoeker en hij heeft een ruime levenservaring, waar u, als lezer, nog veel van kunt leren.

HERINNERINGEN UUT DE VELSWIEK

Völle mensen hebt mien verhaaltjes eleazen in de www.marline.nl en kiekt daor nog maor us un keer goed deur, daor kuj van alles vinnen, wat grappig en mooi is en zelfs leerzaam!
Zelf he'k ok van völle vrienden, bekenden en onbekenden, mails ekregen, die mien verhalen van de 2e W.O en van de tied daornao eleazen hebt. Hier kump weer iets, dat ik eigenlijk eerder had motten schrieven, omdat völle leazers zich afevraogd heb: "wie is den Kees van de Meister" toch eigenlijk en waor kump e vandanne? Hier kuj dat leazen! Gaot d'r maor effen röstig bie zitten en bekiekt ow dat us an...

Het begon in 1925, dat de luu van de Soc.dienst het better vonnen, dat die 3 blagen van Verbeek in het mooie darp Scheveningen noodzakelijk aovereplaatst mossen wodden naor een of ander pleeggezin.
Helaas, mien Va en Moe konnen het op de een of andere manier niet meer redden om die driej blagen un behoorlijke opvoeding te geven. Hoe dat allemaols wieters afeloopn is, wil ik liever niet aover praotn en ik wet het ok niet precies, hoe het in mekare zat en hoe het daor thuus bie hun is afeloopn. Aj daor wieter in gaot wroeten, dan woj d'r haos naar van en dat is now niet mien bedoeling.

Op de een of andere manier werden wie op transport ezet, met wie of wat en hoe wiej in de Velswiek terechte bunt ekommen, is veur mien vandage nog un raodsel. Maor spiet he'k d'r nooi van ehad, want wie alle drie, werden zo te zeggen, liefdevol opevoed en kregen alles wat wie neudig hadden en ik werd vreselijk verwend en ze nuumden miej dan ook wel us " verwende krent". Of dat now waor was? Ik vulen mien bes op mien gemak, ok later, as ik allene met mien pleegmoeder, tante Riena, thuus was of naor buten ging en mien vermaakten. Mien bruurs zatten toen al op schole. Ik vermaken mien bes met dieren en vogels, de hele natuur was en is nog steeds vreed interessant veur miej. Veural doeven en ander pluimvee was ik dol op en vandage nog net zo.

Op een gegeven moment had ik mien 35 postdoeven aaneschaft en een paar doeven had ik baoven op zolder verstopt onder de laatste jaoren van de oorlog, want volgens de bezetters mosten de pöte plus de ringen op un bepaalden dag ineleverd wodden op het gemeentehuus in Zelhem.

Maor ik had 1 paar witte Brünner-kroppers op zolder verstopt, tot de oorlog veurbie was.

De lagere school en het Meerder Uitgebreide Lagere Onderwijs, werd deur mien afgewerkt en ik deed mien eindexamen daorvan in Arnhem nao en tijdens un bombardement en kwam d'r deur, maor zo as vake gezegd wudt: met de hakken aover de sloot. Nao de oorlog werd ik ingeschreven in de Zeevaart school De Ruyter uut Vlissingen en ik werd radio- telegrafist ter koopvaardij of liever, had ik willen vliegen.