Kunt u zich in het kort even voorstellen?

Hans Keuper, geboren op 10 - 9 - 1944 te Dinxperlo, studeerde Biologie aan de Universiteit van Utrecht en woonde en werkte na mijn doctoraalexamen 7 jaar in Kameroen (ontwikkelingshulp).

Bij terugkomst in Nederland werkte ik als leraar Biologie en was daarnaast actief in de dialektbeweging. Ik schreef verhalen en gedichten. Begon met een eigen liedjesprogramma, had een muzikale column voor Radio Gelderland, ben medeoprichter van de band Boh Foi Toch. Ik kreeg de Jaromir, de cultuurprijs voor Oost-Gelderland. Ik treed nog steeds op met Boh Foi Toch en solo als zanger / praatjesverkoper en organiseer samen met Rita, mijn vrouw, de Achterhoek Spektakel Toer.

Welk vak of hobby oefent of oefende u uit?

Ik begon als bioloog en ben nu met theater en muziek bezig. Mijn liefhebberij vind ik in de natuur, in de muziek en in het theater. Lezen en wandelen doe ik ook met veel plezier.

Hoe lang bent u in uw Vak of hobby actief? .

In 1966 begonnen in deeltijd, naast mijn studie als leraar en dat deed ik, bijna steeds in deeltijd, tot 2005.
Muziek maakte ik vanaf mijn prilste jeugd. Vanaf 1990 werd het met o.a.Boh Foi Toch een belangrijke bron een echte baan.

Kunt u iets vertellen over uw geschiedenis? .

De Dinxperlose samenleving is sterk bepalend geweest voor mijn verdere leven. De kleinschaligheid van het dorp, met alle verbondenheid, kneuterigheid, kletspraat en sociale controle vormde een goede basis om de wereld in te gaan.

In Utrecht ontdekte ik dat het ook anders kan en soms ook moet. De grote wereld lag voor me en bepaalde mijn keuzes op sociaal en politiek gebied. Het was dan ook logisch dat ik naar Afrika vertrok. Hier kwam mijn derde periode, die mijn kijk op de wereld weer grondig bijstelde.

Terug in de Achterhoek was er weer die kleinschalige samenleving, waar ik bij kon horen, maar waar ook los van stond door als wat ik beleefd had.

Wat heeft u bereikt in uw leven en / of wat wilt u nog bereiken?

Ik heb een vorm van leven bereikt, waarin ik me doorgaans rustig en tevreden voel. Mijn leven is nog altijd uitdagend en gevarieerd en door de leeftijd of de ervaringen kan ik soms al wel wat relativeren en dat geeft dan weer ruimte en lucht.

Wat is uw mooiste ervaring?

Ik mag van heel dicht bij het opgroeien van mijn twee kleinkinderen meemaken en dat levert een lange reeks van mooiste ervaringen op.

Wat heeft u met de Achterhoek?

De Achterhoek is voor mij een soort vergaarbak van een heleboel herinneringen, ervaringen, gevoelens. Het is een gebied, waarvan de grenzen er niet toe doen. 't Gaat om die mensen en dat landschap waarin ik me erg thuis voel. De Achterhoek had ook in de Cevennen, in het Bamunland of in Niedersachsen kunnen liggen.
't Levert een soort Thuisgevoel op. Ik houd totaal niet van verheerlijking van de eigen streek. 't Is hier niet mooier dan elders, de mensen zijn hier niet vriendelijhker en het dialekt is echt niet mooier dan welke andere taal ook. Maar ik ben er geboren en opgegroeid en ik ben er thuis.

Doet u nog iets voor of met de Achterhoek, bv spreken, tradities in ere houden etc?

Het dialekt verdwijnt en vaak is dat omdat de mensen hier zich minder voelen en dus de standaardtaal gebruiken om meer te zijn. Mensen laten zich door cliché's in de luren leggen. 't Is jammer dat het verdwijnt, net zo jammer als het verdwijnen van zoveel andere talen, zoveel andere cultuuruitingen. Hoe meer de mensen hun eigen cultuur kunnen beleven, hoe meer men ontmoetingen kan aangaan met het nieuwe, het andere, het vreemde. Ik schreef ooit eens: "Elk mense hef 't recht um zien ampattegheid te viern en ok de plicht een ander as een mens te estemiern"

Over het instand houden van tradities het volgende: Kraomschudden, Meiboomzetten, Hoge laeven of Ni'jjaorknappen, Mooi maken, Buurte maken, Palmpaosenstok maken of wat dan ook zijn allemaal leuke dingen. Op 't moment dat het FOLKLORE wordt, gaan bij mij alarmbellen rinkelen. Dan wordt het een soort Geleuve, en daar "waar ik mi'j veur".

Hoe ziet u de toekomst?

Globalisme heeft veel voordelen. Toch komt er ook daardoor steeds meer uniformiteit en dat is de pest voor al die mensen, die anders zijn. Als jongetje had ik al moeite met het uniform van de christelijke fanfare "Psalm 150" te Dinxperlo.

Wat is uw eerstvolgende publieke optreden?