Omdat we in ons Journaal het deze week hebben over recycling van luiers, vertellen we u in het verhaal:

DE GESCHIEDENIS VAN DE LUIER

In de tijd van de Holenmensen en de oermensen kregen de baby's een primitieve vorm van een luier, maar dan van bladeren of dierenvelletjes. Niet erg comfortabel voor de baby's, maar voor de ouders wel erg handig.

Maar de meeste baby's kregen in de vorige eeuwen katoenen luiers of linnen doeken. Deze werden in een teil omgespoeld en in de zon te drogen gelegd of op de kachel geplaatst.

Omdat de wetenschap steeds verder ging en men had uitgevonden dat het niet erg hygiënisch was om zo te werk te gaan, werd aanbevolen om de katoenen luiers eerst te koken. Dit gebeurde vaak in wasketels.

In 1944 kreeg mevrouw Donovan een lumineus idee, ze maakte van een douchegordijn een klein broekje op haar naaimachine. Omdat na de oorlog overal voldoende parachutestof voorhanden was, wisselde ze het plastic in voor deze stof. Ze gebruikt geen veiligheidsspeldjes meer, maar maakt er drukknoopjes in en zo is de luierbroek een feit.Dit was een doorslaand succes.

Mevrouw Donovan ontwikkelde ook de papieren wegwerpluier. dat was niet zo eenvoudig, want het moest en vochtabsorberend zijn en niet te ruw zijn voor de tere kinderbilletjes. maar ze kreeg het voor elkaar, alleen waren de fabrikanten eerst niet zo enthousiast. Pas tien jaar later raakt Victor Mills, werkzaam bij Procter & Gamble, geïnteresseerd. Zo komt in 1961 de eerste pamper uit.

Tegenwoordig is de techniek erg vooruit gegaan en is het milieu ook steeds belangrijker, daarom is er in Arnhem een bedrijf dat de luiers weer inzamelt en er weer andere produkten van maakt, zoals plastic folie etc.

In de gemeente Berkelland worden de luiers tegenwoordig ook ingezameld, zie ons journaal

Voor meer info kunt u kijken op www.refdag.nl .

Mocht u nu zelf een leuk verhaal of anekdote weten, stuur dan even een berichtje per mail of per post, dan plaatsen we dat hier op deze site.