Welkom in het

LEESZAAL - ARCHIEF

Hier vindt u verhalen van Bernard van Schie


MAONDVERBAND


Mien vader was zowat deur zien klompe hen, dus wier et tied dat e zich ni'jen anschaffen. Hie ging naor de klompenmaker en halen zich een paar ni'je klompe.

.Had e ze now eerst maor epast, dan was et wel goed egaon, maor hie had ze maor zo met'enommen.
Thuus trok e ze an, maor toen e der een halven dag op elopen had, merken e dat der met die klompe wat niet in odder was.
Hie krieg piene en zweitvuute. Dat ston um niet zo an, maor ze weerumme brengen wol e ok niet. He mos der wat op bedenken.

In de werkschuure proberen e, met een beitel en een stuk schoerpapier, der wat an te doen. Et hielp allemaole niks, Et bleef knudde.
De dag daorop mos e naor et darp.

Hie had de ni'je klompe an. Vader mos een héél ende lopen, want wi'j woont nogal buutenaf. Hoe korter e bi'j et darp kwam, hoe meer branderi'je dat e an de vuute kreeg. Hie traod effen uut de klompe un de vuute af te laoten kuulen.

De sökke had e driete nat van het zweit,
Toen e in et darp kwam, zag e et uuthangbord van een drogist met zo'n groten gapert der baoven.

Toen krieg vader een idee!. Hie stappen naor binnen. der waren gelukkig gin andere klanten. De drogist ston achter de teunbanke.

"Zeg et maor" zei de man met een gezichte asof e bli'j was een klant te zien. "Heb i'j soms ok maondverband," zei vader asof e um een tuutjen drop vroeg. De drogist kek um effen sprakeloos an asof e ston te luusteren hoe et in Keulen donderen. Toen e uutéluusterd was zei e: "Jao die heb ik wel."Heb i'j ze ok in soorten?" vroeg mien vader wieter. "Jao, ik heb ze in vier soorten." zei e de man op een toon van, waorumme vraog i'j dat.
"Kan ik ze effen zien.".

Zwiegend halen de drogist ze veur den dag.. Mien vader begon der an te vuulen en te kniepen.

Hie zoch de diksten der uut."Wil i'j der effen twee uut de verpakking halen?" vroeg e an de drogist die zich effen met beide hande an de teunbanke vastgrep. En toen mien vader de klompe uuttrok, et maondverband der in dei en der instappen, was et olde kaerltjen helemaole in de biesterbane.

As vader de knippe niet had etrokken en betaald, dan had e der zo met weg können lopen. "ajuus."zei e.
Et standbeeld achter de teunbanke was duudelijk met stomheid eslagen. Et "betterschap" dat e uut gewoonte altied zei, bleef achterwaege.
Vader sloeg et heele pak onder de arm en stappen de straote op.
Nao tien meter slaken e een zuch van verlichting. Hé hé, endelijk kon e weer fatsoenlijk met de klompe aoverweg.

Van Beernt uut Zelhem uut "Bi'j ons op de boerderi'je."