D`r zat muziek in!

Enige jaoren geleden, en dan praot ik wéér oaver de veurige eeuw, kwam mien ter ore dat d`r `n fanfare an `t spöllen ging in `t dorpscentrum van Vorden.
Alle muzikanten waren in opperbeste stemming en veur dat d`r gespöld werd was d`r al menig glaesk`n achter de krage van `t oaverhemd gegleden.

Hendrik-Jan van de Köttelenkamp stond d`rum bekend dat he`j nogal `s dieper in `t glaesk`n kik en deurumme nog wel ens neaven de maote blaozen.
Hendrik Jan was deur zien Gadientj`n vreselijk de wacht angezegd en had al heel wat consignes van huus met ekregen.

De verschillende groepen waren al `n keer op `t podium gewest en hadd`n deurum ok effekes de gelegenheid um wat nattigheid te gebruuk`n.

Nog net op tied krig Hendrik-Jan deur dat zien Sussummecomdan `t podium op geet en al stiefelend trea`jt he`j richting orkest.
De dirigent bekik zich `t stiefelen van Hendrik-Jan en d`r bekrup um `n gevuul van onmacht en angst wanneer d`r al enige schommelderie`je ontsteet achter in `t orkest.

De man met `n lönis van `n trommel en eaven zogrote stökke tikt Hendrik-Jan ietskes op de pette en he`j kwakk`n al bie`jnao tussen de stuule.

Daor begunt `t, de dirigent tikt met zien stöksk`n `n paar keer op de muziekstandaard en allemaol kiekt ze op, behalve Hendrik-Jan.
De ogen stief dicht gekneppen geeft an dat Hendrik-Jan enig maleur hef in de boek. Met `n alderbastende spiercontrole löt Hendrik-Jan `n fijn aerpelk`n uut de panne vallen en de hele koperbezetting kiekt met `n gezicht vol walging richting de dader.
De luu in de zaal hebt d`r niks van gemerkt maor in de orkestbak destemeer.

Tik, tik, tik en naogenog gelieke begint de luu te spöllen. De Vaderlandse Rapsody in "D" tamelijk grote terts klunk alleraardigst in de zaal.

De trompet van Hendrik hölt weer stille, en weer knip he`j de ogen dicht. De luu naost um begriept maor al te goed wat d`r gaonde is.

Met `n spierwit gezichte begint Hendrik-Jan, wonder boaven wonder, weer te spöllen. Umdat de bezetting van `t orkest op de stukken is afgestemd ku`j niet zomaor van `t podium afgaon, dus ook de Miniatuur Suïte met spöllen.
Dat laatste stuk is d`r ene van umsgeveer 10 minuten en dat ku`j an de snoete van Hendrik-Jan zien dat um dat niet lekker zit.

Wanneer één van de koperblaozers effekes rust hef, zie`j um genuugelijk zwaaien met de partituur asof `t völ te heite is, maor niks is anders waor.

Gelukkig is `t vesk`n ten einde en meugt de spöllers van `t podium af. De luu in de zaal klapt en klatst in de hande en Hendrik-Jan hef nog nooit zo gewenst dat `t afgelopen zol weazen.

Hendrik-Jan den veur `t optreden al menig borreltje had genuttigd geet op zuuk naor `t huusk`n. Daor hef he`j `n bolis met naoslep in de pot gelegd die`j um van de piene in de boek afhielp.

In de zaal terug, pocht Hendrik-Jan op de luxe wc en zien atribuut`n.
Fo`j, pochen Hendrik-Jan, `n goldkleurige wc brille `t liekt mien dat de gemeente hier geld genog hef, hik, hik.
De spöllers um Hendrik-Jan hen begriept d`r weinig van maor denkt d`r völle van.

Hendrik löt zich de consumptiebonnen met graagte umruilen veur borreltjes en zut niet dat zien Gadientjen um vanuut alle ooghoeken volgt en bereidt um `n fijne thuuskomst veur.

Inens steet d`r `n grote kear`l veur Hendrik-Jan en slöt um met de vlakke hand knoerhard in de snoete. As `n kloot smakken Hendrik-Jan an de grond en de luu d`r umhen begriept d`r helemaole niks van.
Ku`j wel? vrög d`r al `s ene. En nog ene begunt te rear`n. Dat mo`j mien is lappen, dan za`k d`r o`w ene strieken waor ie`j bie`jkans anders van wordt. Ie`j slaot bie`j mien maor twee keer, was `t antwoord. één keer mis en één keer achteroaver.

Eindelijk krabbelt Hendrik-Jan weer op`tende en bekik met enige weemoed zien kapot gevallen glaesk`n.
Waar was dat voor nodig, vroog de dirigent an de daoder.
No`w, wat zol ie`j doen wanneer ze o`w in de tuba hadd`n edrett`n?

Allemaole begunt ze te lachen, want ze`j begriept maor al te goed waorum Hendrik-Jan in `t begin zo gepocht hef op de golden wc-brille.

Toen Hendrik-Jan zien Gradientj`n d`rbie`j kwam was de sprekkerie`je in ens oaver en kon Hendrik-Jan zich veurbereiden op `n fijne terugweg naor zien "Köttelenkamp".

Zo zie`j maor weer da`j meerdere dingen kunt doen met `n instrument, maor dat Ganzenpen daor anders oaver dech dat is zeker en veur de rest `n toet`n vol groet`n

de website van Harry Jansen