We hebben u verteld over de kerkdienst oude stijl.
Tenslotte nog een verhaal over het pastoraat in oude stijl en nieuwe stijl.
In vroeger dagen was de taak van b.v. de ouderling veelzijdig. Hij moest de gemeente vergaderen en is als het ware de herdershond die de schapen bijeen houd, hij moest zorgen dat alles in de gemeente met orde geschiedt .
De ouderling heeft samen met de predikant de bijzondere verantwoordelijkheid voor de herderlijke zorg en voor het opzicht over de gemeenteleden . Verder is hij mede verantwoordelijk voor de bediening van het woord en de sacramenten, en moet hij volgens rooster ambtelijk tegenwoordig zijn bij de kerkdienst.
De gemeenschap was in grotere gemeenten moeilijker dan in kleine gemeenten, daar was ook meer controle, dat werd niet zo hardop gezegd maar zo voelde het wel.
Zo nu en dan kreeg men bezoek van de kerk ( op afspraak), het hele gezin zat dan paraat en we hadden als kinderen het lef niet om weg te gaan , het was geen prettig bezoek er werd ons van alles gevraagd
Al heel jong moesten we mee naar de kerk en stil zitten anders kregen we een por. Er was toen nog geen kindernevendienst. De diensten duurden toen veel langer dan tegenwoordig.
Maar gelukkig mochten we ‘s middags naar de zondagsschool in de buurt, dat was wel leuk.
Na de lagere school moesten we ’s middags ook mee naar de kerk en na de kerkdienst gingen we naar de meisjesvereniging. We moesten dan ook 1 keer in de week naar de catechisatie daar kregen we les van de predikant. Dat was ook wel leuk want als we een minder oplettende predikant hadden dan kon je uitrekenen welke vraag je kreeg en met een beetje geluk kon je het antwoord voorlezen.
Tijden zijn veranderd, gelukkig gaan ook kerken met hun tijd mee en staan predikanten niet meer op een hoog voetstuk, ook kinderen praten nu een woordje mee ook op catechisatie.
De oude vorm van huisbezoek aan gemeenteleden is verdwenen. Daarvoor in de plaats is het groothuisbezoek gekomen samen met andere gemeenteleden, daar wordt dan een thema behandeld. Iedereen is vrij om daar aan mee te doen, men kan ook kiezen voor persoonlijk bezoek. Is men niet gesteld op bezoek van de kerk, dan wordt dat ook geaccepteerd.
Men wijst het extreme af en aanvaart ook de vrouw in het ambt, al zullen er mensen zijn die daar moeite mee hebben.
Vergeleken bij vroeger is er nu een ruime vrijheid. De kinderen gaan wel mee naar de kerk, maar gaan dan naar de kindernevendienst en dat vinden ze heel leuk.
Bij een doopdienst worden de kinderen er helemaal bij betrokken.
Bij het schrijven van dit stukje gaan mijn gedachten onwillekeurig terug naar vroeger, er wordt wel eens gezegd, die goeie ouwe tijd, verschillende mensen heb ik gevraagd naar hun ervaringen, bij verschillende mensen kwam ik dezelfde verhalen tegen.
Nu vraag ik me af was dat overal zo? of was dat streekgebonden?
Als iemand hierop wil reageren, dan hoor ik dat graag.
Mocht u nu zelf een leuk verhaal of anekdote weten, stuur dan even een berichtje per mail of per post, dan plaatsen we dat hier op deze site.
