Deze pagina is vernieuwd op 25 oktober 2007
Ode an de Pot!
Enige jaoren geleden, en dan praot ik weer oaver de veurige eeuw, wodd`n d`r in Vodd`n en wie`je umstreken völle minder andacht besteed an `t huusken en zien atributen dan tegenswoordig. Olderwetse bie`jgeluud`n wordt onderdrukt deur deuntjes uut de top 40. Waor heur ie`j nog eens `n olderwetse aerpel uut de panne vallen of wat te denken van een koekje uut de trommel laoten ploffen. Eén van mien kennissen, Atte van `t Tuut`nvel hef zich angeleerd um, wanneer he`j met zien vrouwk`n deur de stroate löp, effen te stoppen en met de neuze van de schoen op de stroate te tikken en dan zeggen dat d`r een steentje in de schoen zit, maor niks is minder waor, he`j löt gewoon een olderwetse scheet!!! Waor is de tied gebleven dat luu o`w bie`j de hand pakten en o`w de hand dan raps tegen de konte drukken um vervolgens een ferme aerpel uut de panne te laoten knallen? D`r is gin ontzag meer veur onze olde deuze. Glans en glitter mot d`r weazen um momenteel uut de bokse te gaon. Vandaor da`k de ode an de pot maor weer ens uut de kaste heb gehaald en veur disse wekke op de snelweg smiete, no`w daor geet hen!! Oh hoogst edel zitgedeelte, oh roem van alle tie`den, Ik wil op dit uur an o`w mien dichtkunst wie`den. Ik wette ho`w ie`j steurig trouw an al o`w plichten, zo`n menig druk wist te verlichten. En was de nood soms hoog gestegen, ie`j wazzen tot redding steeds genegen. Ik wette ho`w blanken, gelen, bruunen en blonden, bie`j o`w immers de verlossing vonden. Maor och, o schoonste pot der alle potten, wat wil men nog vaak met o`w gaon spotten. Ach, en dat dit mensdom op disse earde, o`w respecteerden naor o`w wearde. Ie`j wazzen ons veur in krijgskunst en in listen, explosies heb ie`j meegemaakt nog veurdat wie`j van buskruut wisten. Het trompetvuur heb ie`j reeds opgevangen, toen wie`j nog pijl en boog an de bokse hadden hangen. Ie`j zagen ze groot, ie`j zagen ze klein, van vorsten en vorstinnen, met steenpoest of aambei, jao ok van negerinnen. Zo`n gezicht geheel en al verschrompeld, ie`j bleven o`wzelf nooit oaverrompeld.
Maor gao zo deur en draag willig steeds o`w lasten, en val niet um as wie`j in `t donker naor o`w tasten. Want ooit zal `t weazen dat ok ie`j in bettere dagen, nog ens tot ridder wordt geslagen! Dit bunt riemkes die`j vandaag de dag niet of nauwelijks meer heurt en no`w mo`w met zien allen niet doen asof `t niet meer bie`j de stand past want `t geet altied en oaveral nog op, d`r is gin verhaaltje zo rond of `t eindigt wel op stro.......... maor dat Ganzenpen daor zelf anders oaver dech dat is zeker en veur de rest `n toet`n vol groet`n!
A`j vandaag de dag ergens naor de wc mot kiek ie`j o`w de ogen soms uut de snoete en dan wi`k `t nog neet oaver `t geluud hebb`n.
Papier met teksten en afbeeldingen `t hölt niet op. Drieterie`jhuuskes met föhn en warm water en gaot zo maor deur!
