Deze pagina is vernieuwd op 16 april 2007 LEESZAAL - ARCHIEF Hier vindt u verhalen van Wim Bluemers 't Darp ston op de kop. 't Spoken der. Door ko'j as doodnuchteren Achterhooksen börger met de kop neet bie. Daorumme was 't ok maor mundjesmaot bekend ewodden. De leu dee as 't aoverkommen was wollen der neet met te koop lopen. Wie zölt ow is uut de deuke doon hoo as de vorke an de stelle zat. 'n Paar jonge gebbels hadden zik 's aovens bie heldere maone verkroppen in de timmerwarkplaatse van 't Kasteel, in 't Möllenbos.
Dee plaatse was eur good bekend, ene van de lokalen was veur joorn elejen de kleuterschole ewes. Now was 't aoverniejs in gebruuk as warkplaatse. In 't dreughok dat ter bie was laen dikke eiken schaolen op-etast, door hadden ze zik maor wat geerne too ezet, mooi dreuge en wat wal zo belangriek was, uut 't zìch. Töt op 'n aovend, bie volle maone, Doortjen onder de vriejerieje eets vernom dat ze neet vertrouwen." Too Jan,hol is op, ik geleuve dat ter buten wat löp rond te scharrelen", fluustern ze. " Och deerne, maak ow neet drok, dah verbeel ie ow, wee hef ter now 's aovens um dissen tied eets in 't Möllenbos te zeuken? " Blief ie hier maor stille zitten Doortjen, ìk gao kieken".
" Zo'j dah now wah done Jan? Ik hebbe lever da'j hier bie mien blieft", sprok Doortjen bange. Ze fusseln zik de klere wat lieke, en krop vot in den duustersen hook van 't holthok. Jan trad now hendeg naor buten. " Zo, en now neet bange waen", heel e zik eiges veur. " Laot zene da'j ne keerl bunt!"
Maor net zo vlot as e naor buten was etrad, ston e ok weer bie Doortjen binnen in 't holthok, met ne kleure nog witter as zien sporthemd! 't Lukken zonder scha. Nog naohechtend kwammen ziele wat later in 't darp an. Neet lange doornao heurn e van andere jonks dat eur 't zelde was aoverkommen, zol der eur soms ene...? 't Geleuve an speuke wodden now an de kante ezat. De kammeräö met eure deerns vigeliern zik uut hoo of zee dah spook is te pakken zollen nemmen. Dèn zol heel dufteg afjach kriegen!
Den volgenden zaoterdag trokken ziele al betieds met den helen club naor 't Möllenbos, met achter eure jesse 'n bès endjen holt. Doortje en Jan kroppen op 't vaste plaetsken, an de ene kante van 't dreughok, en de rest zocht zik 'n stae in den anderen hook. 't Menneken dat grep now in zien olde tesken en kreeg door ne wit laken uut dat e zik aover den kop stölpen, woornao hee nog maor is effen wat kotterbie krop um 't jonge spul an 't schrikken te maken. Dee spöllen 't spelleken nog effen met. De vrouwleu bleven net zo lange deur stönnen, tot de jonks 't spook achterlanks den pas af konnen sniejen. Alléne Jan, was nog eets langer bie de deerns ebleven en kreeg now ok 't knuppeltjen achter den jas vandan. " Vrowleu blieft iele hier maor rösteg in 't hok zitten, wiele gaot dit keer is dufteg op spokenjach", zo fluustern e nog en dan: " Jonks bu'j der klaor veur, der op af!" Jao wis en woorachteg wazzen ziele der klaor veur. 't 'Spook' spronk kàts veraltereerd van achter de struken hen, en wol der met 'n noodgang tussenuut. Dat zat um neet met, van alle kanten raegenen 't um op 't lief. 16 juni 1992 nao ezene op 9 meert 1999
Dit verhaal is geschreven door Wim Bluemers, wilt u meer lezen over Wim, kijk dan op zijn interview.
Welkom in het
't Spookt bie 't kasteel.
Al vake hadden Doortje en Jan der zik bie de heurne evat, en later wazzen ziele dan kot tegen mekare an-ekroppen op 't darp an ekuierd.
't Zölt wah kniens waen; kom kroept maor weer lekker dichte tegen mie an, dan zal ik ow wah bescharmen ".
Jao Jan den zag dah wal zitten, dee leep 'm neet dreks vot as e is eets of wat te brutaol wodden. Maor dan……., kkkrak gink 't. Op èns was 't edaon met de vriejerieje, dit maol hadden zee beide eets vernommen...Der flostern wat in de struken.
Schuuns tegenaover den ingank van de warkplaatse ston machteg groten hazelnöttenstruke en door vlak achter had e ne witte gedaonte zeen lopen. 't Was warkelek eets um veur op de löppe te gaon." Kom Doortjen, mèt, wiele gaot ter van deur 't spookt hier jao!" Hee grep eur bie den arm en sleppen eur op ne draf met naor de plaatse woor as eure fietsen mossen staon.
Bie 't cafetaria achter de karke zatten zee zik op de banke en kekken mekare is an.
" Door mow der maor gin ene wat van vertellen, de leu zollen ons gaar neet geleuven en veur 't lepken hollen op de koop too!", von Jan. Dèn baalden as ne stekker. Met eur gevriej in 't holthok was 't af elopen, Doortje wol der neet meer hen. Doodzunde was 't, der was jao in heel 't darp gin better plaetsken te vinnen.
't Wachten op 't 'spook' gink now an. Stikkeduuster was 't al too der ne keerl aover de brugge kwam met 'n old Gellemudens sisaltesken in de hande. Hendeg trad den tot kort bie de wark-plaatse, woor as Doortje en Jan met de andere mäöge noe 'n toneelstuksken an 't opvoeren wazzen. 't Stönnen en zuchten was neet van de loch.
't Heuren zik an as of ter ne dufteg pötjen wodden evriejd.
" Zo keerltjen, iej wollen zo geerne leu afloerne en an 't schrikken maken wàt. Laot dan now maor is zene ho hard of ne spook lopen kan". En òf dah heerschap hard kon lopen, maor toch net neet hard genog um 'n dufteg mäöltjen smeer veur te blieven. De jonks slogen um woor as ze um raken konnen. Dèn zol den anderen dag de kop veerkant van de bulten hemmen. Onderweg bleef e tot aovermaot van ramp, ok nog met 't laken an den bruglönning hangen, en wodden zien wore gedaonte zichbaor!
't Spoken bie 't Kasteel was vanaf dèn dag af-elopen, en 't mieze menneken waogen op straote gin mense meer an te zene. 't Holthok wodden in ere hersteld, wàt zegt wie, 't wodden der nog wal dree maol zo drok.
