Welkom in het

LEESZAAL - ARCHIEF

Hier vindt u verhalen van WIm Bluemers

Op 'n dag wazzen Reintje de Vos en Midas Wolf met mekare an de praot. En zoas altied was 't Reintje dén 't hoogste woord had. Oh wat kon dén opscheppen. Aoveral was e rond ewes,en der was biekans niks woor'te neet aover met kon praoten; veural aover de mensen wisse 't een en ander."Dee bunt zó stark", wis e te vertellen;"dat gin enkel deer ok maor eets tegen eur beginnen kan." Midas schudden met den kop; "Dah kö'j now allemaole wah vertellen vaderman, maor iej zölt zoas gewoonlek wal weer bes an 't aoverdrieven waen.Laot ter mie maor is zo'n mense inte¬gen traen, ik vleeg 'm dreks naor de strotte en dan wi'k nog wal is zene wee of ter 't starkste is, fo'j 't zol toch wat waen!" "Noh keerltjen a'k ow der ne plezeer met kan done dan wil ik ow wal is in anraking brengen met zo'n mense, kom ie margenvrog maor is bie mie lanks, dan gao'w is bie zo'n kre¬tuur kieken." zo sprok now Reintje de Vos.

Den anderen margen was den wolf al bietieds 't nöst uut, en hee gink metene op trad um zo vrog meugelek bie zien maot te waen. Reintjen zat al op ne boomstronke veur zien hol op 'm te wachten. Hee kwamp in de bene en met eur beiden kuiern ze 't bos deur tot vlak bie den weg woor alle dage ne jager lanks kwamp. "Lao'w ons hier maor dale leggen, en zo gauw as ter dan zo'n mense lanks kömp za'k 'm ow anwiezen", belaoven den vos. Too ze ne stief kwatteer in de struken laen kwamp ter ne old kaeltjen anstrompeln. "Há! Da's vaste ne mense." zo sprok den wolf. "Nae,ie mot geduld hemmen,dá's ne mense ewés!"sprok den vos.

'n Tiedjen doornao kwamp ter ne schooljunksken lanks,hee fluiten ne vrolek wiesken, en slingern met ziene schooltasse in de rondte. "Is ter dát soms ene?" vroog den wolf en hee slik¬kern zik met de tonge um de kiwwen."Nae jonge, 't is weer mis, dít mot ter nog ene wodden", menen Reintje. Nao lange wachten kwamp door endeleks den jager antraen. Hee had 't geweer op de nekke en ne dolk an den reem."Kiek Midas, dá's now ne mense, door kö'j ow wal met metten. Ik gao vaste op huus an, straks heur ik wal hoo of 't ow vergaone is, aju!" Den vos sliepstatten der vlot tussenuut. Onderwiel gink Midas op den jager af.

Den jager zoog den wolf ankommen en was vaste neet van plan zik deur dat deer de vleu te laoten afwinnen. Rap scholdern e 't geweer."Hè,da's now sunde da'k ginne kogels hebbe", dach e bie zien eigen, "want dan zo'k 'm in éne kere de kuurn afleern,maor ne schötte hagel mot toch ok good waen" En gelieks brann e den wolf ter met ne bés schot grovven hagel aoverhen. Dén jökken de pelze wah, maor hee gink stief vedan. Too kreeg e ne schot uut den tweeden loop aovern rug¬gen¬strank dén 'm heugen. Oh wat schrienn dah! Blas van gif vlaog e den jager naor de strotte. Maor dén had 'm deur en kreeg den dolk ach¬tern reem vandan en stok den armen wolf woor as e 'm maor raken kon.

Now wodden 't Midas toch te gorteg, hee drae¬ien zik umme en schot ter met den stat tussen de tussenuut. Eenmaol 't bos weer in staof e regelrecht op 't hol van den vos an. Dén wis dreks al wah dat Midas 't neet zo lekker had zitten, maor vroog toch nog heel onneuzel; "Zo, bu'j der now al weer, noh vertel mien is, hoo smaakt now zo'n stukke men¬senvleis". "Och keerl, praot ter mie neet van, ik hebbe nooit ewetten dat zo'n mense zo stark zol waen. Keerl nog is an too, eers kreeg dén keerl zik ne knuppel van de rugge, door blaozen e in, en oh man oh man ik kreeg 't rech veur de kop, oh keerl ik dache da'k de snoete finaolweg in brand had staon.Ik lete mie neet kennen en dee net of ik ter niks van hadde vernommen.

Maor too blaozen e nog ne maol op dee piepe, en brann der mie ne heite straole van zukke iezern keurntjes aovern ruggen¬strank, nae maor, nae maor. Keerl nog is an too, ik maken mie zo gloepens helleg da'k 'm aoverniejs naor de strotte vlaoge. En geleuf mie of neet, zo woor a'k hier stao; hee kreeg zik ne ribbe uut 't lief, en door stok e mie met woor as e mie maor raken kon. Oh foj, oh foj wat toch ne piene, wat ne piene, ik kon 't neet meer harden, en hebbe as de bliksem de bene enommen. Ha'k dat neet edaone dan waa'k now ne kadaver ewes, zo woor a'k hier stao!" "Dah zol ok neet zo slim ewes waen lilleken vretzak, dan was ter veur mie in 't bos ok meer te haaln hebberegen sloekhals", schol Reintjen en hee krop rap zien hol in...

Gelders spreuksken.. aoverniejs verteld deur Wim Bluemers 10 meert 1997