LEESZAAL - ARCHIEF Hier vindt u verhalen van Bernard van Schie Welkom in het
VADER EN MOEDER
As kind prakkezere i'j ow nog wel es wat uut. Ik zeg: "Mamma, zulle wi'j es een keer vader en moeder spöllen?" Van schrik liet ze een onderbokse van vader op de grond vallen. "Och gekke jonge". zei ze. "Wat haal ie ow now weer in ow heufd? I'j ok altied met ow gekke fratsen." Ze kek naor mien en liep een betjen rood an. De volgende dag vroeg ik het weer en weer kreeg ik hetzelfde antwoord. Maor moeder begon zich schienbaor toch un betjen zörgen te maken en toen vader thuuskwam van et land, zei ze: "Ik make een betjen zörgen aover onzen Beerntman. Hie vrög mien de leste dage toch zukke gekke dinge." "Wat hef e dan now weer?" vroeg vader, die wel wist dat ik vaker gekke dinge bi'j het ende had. Vader fronsen zich de wenkbrauwen. "Jao, vrouw, ik wet ok niet hoe of ik daor met an mot. Ik bunne al bli'j dat e et mien niet vrög." Zien frons ging aover in een greul. "Maor daor kön i'j wel achterkommen. I'j mot um gewoon zien zin geven. I'j bunt der zelf bi'j en et zal wel niet zo'n vaart lopen." Toen ik de volgende middag uut schole kwam, was moeder in de kökken. Ik vroeg eur weer of wi'j now vader en moeder zollen spöllen. "Now, veuruut dan maor." zei ze. "Laote wi'j dat dan maor doen." "Dan mot i'j an taofel gaon zitten". zei ik. "En dan pak i'j ow breiwerk." Moeder kek mien een betjen raar an, maor dei wat ik eur evraogd had. Eigens pakken ik de olde piepe van vader en stok um in de mond. Toen grep ik een krante en dei asof ik druk an het leazen was. Efkes later liet ik de krante zakken en kek "mien vrouw" an. Van Beernt uut Zelhem uut "Bi'j ons op de boerderi'je."
Ik was zo'n jaor of zes, toen moeder en ik een keer allenig in de kökken waren. Moeder was met de was an et opvouwen en ik zat an taofel een betjen te niksen. Inens kreeg ik een helder idee!
"Niks heur, dat geet zo maor niet. Daor mot ik et eerst met ow vader aover hebben." Ze rapen de bokse van de grond en vouwen et ieverig op. Der wier wieters niet meer aover epraot.
"Och, now wil e graag vader en moeder met mien spöllen. Ik wet niet wat ik daor now met an mot."
"Vrouw, i'j mot es luusteren." "Jao man, zeg het maor." "Now vrouw, binnenkort is onzen Beernt jeurig." Ze kek mien vraogend an. "En now heb ik mien bedacht." ging ik gewichtig wieter, "Zölle wi'j den jonge op zien verjeurdag een ni'je fietse geven?"
