Deze pagina is vernieuwd op 28 januari 2010
ACHTERHOEKS VERHAAL Hier vindt u allerlei artikelen die iets met de Achterhoek van vroeger of heden ten dage van doen hebben, dit is informatief bedoeld De verhalen die hier gestaan hebben kunt u terug vinden in ons ARCHIEFWelkom in het
Omdat ik een leuk filmpje kreeg van Kees Verbeek kwam ik op het idee voor een nieuw onderwerp in het Verhaal en dat wordt "Vergeten Beroepen". Er zijn veel beroepen die heden ten dage er niet meer zijn en die in mijn ogen niet vergeten mogen worden, vandaar deze nieuwe wending in deze rubriek
DE KRUIDENIER
De komende weken wil ik u in deze rubriek vertellen over de kruidenier, omdat de Draodnaegel een boodschappenbriefje uit vervlogen tijden heeft ingestuurd voor de LEESZAAL De kruidenier is al een eeuwenoud beroep, het bestond nl al in de Middeleeuwen. Zoals de naam al vermoed, verkocht de kruidenier in eerste instantie inheemse kruiden en specerijen. Zowel voor in de keuken als voor medische doeleinden. Toen men eind 16e eeuw naar Indie ging, schoten de kruideniers als paddestoelen uit de grond, want toen kwamen er uiteraard specerijen, koffie en thee bij. Vanaf de 17e eeuw mochten de kruideniers geen geneeskundige artikelen meer verkopen, dat was toen voor de apothekers en artsen. In de 19e eeuw was de kruidenier een zelfstandig ondernemer, die niet alleen maar meer kruiden verkocht, maar ook produkten van fabrikanten. De concurentie was heel groot er kwamen ook steeds meer verbruikscooperaties, wat later de supermarkten werd. In 1929 waren er nog 29.000 kruideniers, kleine en vaak niet meer winstgevend. van Chris Boesveld in Almen. Daar zijn niet alleen nog veel produkten van vroeger te koop, maar wordt nog veel los verkocht en wordt je netjes bediend als je dat wenst. is een echte aanrader, Chris kan niet alleen leuk vertellen hoe je Mosterd moet maken, maar weet nog veel over het leven van vroeger. Eind 1950 werd het principe van de supermarkt ingevoerd. Produkten werden voorverpakt aangeboden op lange schappen en kasten en men kreeg bij de ingang een mandje, waar de boodschappen ingepakt werden en bij de kassa werd alles afgerekend. Echter de handelingen die zij voor die tijd deden, deden ze even goed nog, alleen gebeurde dat achter de schermen in een magazijn. Vanaf die tijd moesten de kruideniers ook aan allerlei eisen voldoen en gingen ze dus studeren. Ook het aanbod van produkten veranderden. Zo gingen zij ook brood, vlees en groente verkopen. In de jaren zestig verdween de kruidenier grotendeels, omdat de grote jongens (Supermarkt) een te grote concurrent werden. Wat je nu nog wel ziet en wat een beetje de sfeer van de kleine kruidenier heeft zijn de buurtsupers, al verdwijnen die ook steeds meer. Maar bv in Meddo heb je nog een buurtsuper, daar worden evengoed de hedendaagse pridukten aangeboden, maar daar heeft men nog tijd voor een praatje, wat zeker vroeger toch een hoofdbestanddeel van de kruidenier was. Immers daar hoorde je de plaatselijke roddels en kon men zijn verhaal nog kwijt. Wat in die tijd ook nog een begrip was, was het boekje en op de pof kopen. Op de pof kopen hield niets anders is dan produkten mee nemen die je pas later betaalde. Dat was vaak erg gemakkelijk, als je bv geen geld had. Vroeger kreeg je nl eens in de week een loonzakje en als dat geld er dan weer was, ging men bij de kruidenier betalen. Later kreeg je ook nog de rijdende kruidenier, zoals de bekende SRV wagen, dat waren van oorsprong MELKBOEREN die hun handel een beetje gingen uitbreiden. Zodat de mensen niet meer naar de winkels hoefden, maar hun waren aan huis konden kopen. De prijzen waren natuurlijk wat duurder, maar je had wel het gemak van winkel aan huis. Ook dit is door de grote supermarktketens helemaal ondergesneeuwd.
Zelfs in de bijbel van die tijd worden de kruideniers al genoemd.

Tot de jaren 50 was de kruidenier een winkel waar je bediend werd, waar je bv suiker in zakken kocht en veel zat nog los in blikken en potten, zodat het er uitgeschept werd.
Een klein beetje sfeer van die tijd kun je nog proeven bij de MOSTERDWINKEL
Ook was er het boekje, je kon eens in de week je boodschappen opschrijven en die werden dan netjes de volgende dag of een paar dagen later bezorgd. Zeker voor de oudere generatie was dat een uitkomst.

