Wij zijn drie vriendinnen die al jaren met elkaar optrekken en één keer per jaar gaan we een dag uit, ergens iets bezichtigen en daarna gezellig een hapje eten.
Deze keer hebben we besloten om in eigen plaats te blijven en een bezoek te brengen aan het nieuwe museum Markt 12 in Aalten. Het nieuwe museum is 3 december 2004 officieel geopend.
Het is wel even wennen, maar voor we het weten wandelen we als van zelf het steegje door tussen bank en Frerikshuus op weg naar de Freriksplaats. Dit steegje is begaanbaar gemaakt voor rolstoelen, ( hoe mooi die oude keitjes ook passen bij de historische gevels aan weerszijden, maar voor wie minder goed ter been is zijn ze niet zo vriendelijk). En zo komen we dan bij de ingang van de centrale ontvangst hal, deze is heel gezellig en modern ingericht.
Markt 12 is een huis met een verhaal, met een bijzondere geschiedenis. Door de achterdeur komen we binnen in een woonhuis dat geheel is ingericht in de stijl van de jaren 40, we proeven de sfeer van de oorlogsjaren wanneer het leven niet meer zijn gewone gang gaat. We komen in de grote voorkamer deze is door de Duitse bezetter gevorderd en wordt als bureau van de Ortscommandant gebruikt.
Aalten had tijdens de oorlog het hoogste aantal onderduikers in Nederland enkele onderduikers zaten ook in Markt 12 ondergedoken. Terwijl de Ortscommandant in de voorkamer huisde en zijn werk deed, zaten op zolder achter een muur de onderduikers.
Onder het huis is een grote gewelfkelder daar zaten bij luchtalarm de familie en buren bij elkaar.
Het bezoek aan het museum is een ware ontdekkingreis. Veel gegevens zijn in het museum verstopt in laden kastjes en dergelijke. Ook in de hal heeft elk kledingstuk zijn eigen verhaal van mensen in bezettingstijd. We kunnen met eigen ogen zien hoe moeilijk het is om stroom op te wekken zodat men nog een klein beetje licht had.
We gaan op zoek naar de ingang van de illegale drukkerij en controleren de echtheid van persoonsbewijzen. We kunnen ook ontdekken hoe benauwd het is in de onderduikruimte.
Op zolder is een echte hooiberg nagebouwd waarin bij onraad de onderduikers zich verborgen hielden.
Er is zoveel te zien teveel om op te noemen. Maar niet alleen over het dagelijks leven in bezettingstijd, ook wordt er de geschiedenis getoond die terug gaat tot de prehistorie.
Achter het herenhuis ligt de Freriksschure, in deze oude boerderij is de collectie weergegeven van de ambachten die in het dorp werden uitgeoefend zelfs een radmakerij. Ook zijn er bodemvondsten te zien uit de omgeving.
Herinneringen aan (Over) grootmoederstijd worden opgeroepen door de oude boerenkeuken met bedsteden, dan is er een impressie te zien van "Den Angang" de zondagse visite na kerktijd.
Aalten had van 1855 tot 1945 een bloeiende hoornindustrie, deze was uniek in Nederland, de voornaamste produkten waren Duitse pijpen, wandelstokken, knopen en kammen en dit is allemaal te zien in het Frerikshuus.
Om een zo volledig mogelijk beeld te krijgen van alle aspecten van de oorlog, moet je heel aandachtig kijken, want elk laatje, hoekje of kledingstuk heeft wel iets te vertellen.
Tenslotte:
Het bezoek was het meer dan waard, we mogen in Aalten best trots zijn op dit prachtige verzetsmuseum.
Mocht u nu zelf een leuk verhaal of anekdote weten, stuur dan even een berichtje per mail of per post, dan plaatsen we dat hier op deze site.
