Deze pagina is vernieuwd op 6 december 2007
HET SLACHTEN Naar aanleiding van een bezoek aan de boerderij Erve Brooks "t.g.v. de gehouden slachtvisite, kwamen bij mij de herinneringen boven aan lang vervlogen tijden, toen iedere boer nog wel een of meer varken of koeien slachtte.
Het slachten:
Als het dan zo ver was dat het varken geslacht zou worden kwam 'smorgens in alle vroegte de slachter, een oud mannetje(althans in onze ogen)in een blauwe kiel met een rode zakdoek om zijn nek geknoopt.
Eerst een kopje koffie en daarna werd het varken uit zijn hok gehaald en onder veel geschreeuw naar buiten gezeuld. Hoe hij aan zijn eind kwam weet ik niet ik vond het altijd heel zielig, eerst geef je hem altijd te eten en dan eten we hem op, maar ja ook in die tijd moesten we eten om te overleven.
Na verloop van tijd gingen we toch voorzichtig kijken, en lag hij op de grond geschoren en wel, daarna werd het doormidden gezaagd en op een ladder gehangen en ontdaan van ingewanden enz.
Zo moest dat een dag blijven staan om goed af te koelen.
De andere dag:
De andere dag kwam de slachter om het werk af te maken, het varken werd met vereende krachten op de schragen getilt daarna werd het vakkundig in stukken gesneden en uitgebeend.
Met de worstmolen werd het vlees fijn gesneden en in worsten gedraaid, daarna werd het vet uitgebakken. Wat van het vet over bleef waren scheufkes(kaantjes) heerlijk op roggebrood.
Alles van het varken werd gebruikt van kop tot staart, de blaas werd opgeblazen en daar speelden wij een tijdje mee en de staart werd gebruikt om een zaag mee in te vetten.
Aan het eind van het hele gebeuren werd de balkenbrij gekookt dat gebeurde in een grote wasketel op het fornuis daar ging van alles in vlees, spek, kruiden enz. en als laatste boekweitemeel
Als alles achter de rug was moest de hele keuken en deel schoon gemaakt worden.
Op ons als kinderen maakte dat hele gebeuren altijd veel indruk, er is misschien nog wel meer over te vertellen maar mijn herinering gaat tot zover.
Tot zover het slacht verhaal.
De meeste kleine boeren hadden vaak twee varkens, een voor de verkoop en een voor de slacht dat varken werd nog eens extra goed gevoerd. Als het dan dik en vet was kwam de huisslachter om het te slachten.
Die rode zakdoek werd voor meerdere doeleinden gebruikt b.v. om de druppel van zijn neus af te vegen, oudere mensen hadden vroeger vaak een druppel aan hun neus hangen, dat was misschien wel vies maar wie valt daar nou over er zal ook best wel eens een druppel op het varken gevallen zijn maar we hebben er niets van over gehouden.
Het spek werd in stukken gesneden en ingezouten dat was een precies werkje, gebeurde dat niet precies dan kwamen na verloop van tijd de maden naar buiten.
Dat werd een stevige massa. We moesten blijven roeren tot de hele brij kookte, daarna werd alles uit de ketel geschept en over verschillende schalen verdeeld om af te koelen.
