Op deze site zetten wij iedere week een rommelmarktorganisator of een organisator van een evenement of tentoonstelling in het zonnetje, dit doen we dmv. een interview.

Deze week hebben we als gast :

Meneer Bluemers uit Ruurlo, hij zal vanaf deze week iedere maand een bijdrage leveren in onze leeszaal..

Omdat de heer Bluemers zelf een mooi verhaal van zijn interview genaakt heeft, zetten we het deze week in een iets andere opzet.

Wil je de Nederlandse versie lezen, klik dan hier

'n Kort en laevensschets van dialectschriever Wim Bluemers

Ja ja, vertel is wat aover ow eigen. Lao''w der maor met beginnen da'k Wim Bluemers heite en geboren bun in 't gezin van 'n loonslachter, midden in den oorlog, in 1942. Mien va kon trouwens nog meer as slachten want ik hebbe vief breurs en vief zusters ehad. Mien moder is geboren in de Nötteboomstraote in Grolle, as dochter van kleermaker Bernhard Westhoff.
In 1966 bun'k etrouwt met Willemien en wie hebt dree getrouwde dochters en zeuven kleinkinder. Al vrog wodden ik invalide deur 'n hernia, 't schildersvak kon'k too goeiendag zeggen. Door stao'j dan as vader van 'n jong gezin, met läöge hande. Gelukkeg zochten ze too bie de Sociale warkplaatse DBH in Lechtenvoorde iemand den leiding kon geven an de spuiterieje. Later, deur longproblemen edwongen he'k nog 'n tied met 'n collega samen de leiding ehad van 'n afdeling met 26 dubbelgehandicapten. Woornao ik de leste jooren magazienbeheerder bun ewes.

Van't joor bu'w al veertig joor etrouwt. Das 'n helen ende, en mangs begriep ik neet hoo miene vrouwe 't al dee joorn met mie hef uut-ehollen. Lichamelijk heb ik grote problemen, woordeur ik nao 1986, too'k met 't warken mos stoppen umdat mien longen 't opgavven, bun'k gaon schrieven um toch wat um handen te hemmen. Doorveur ha'k ok al ne nieroperatie en 'n paar hernia's achter de rugge. Met ok nog twee maol 'n hart infarct was de koke op. En too'k in 1998 en 1999 opnie'j twee rugoperaties had ehad, hek eigelijk meer andach an miene revalidatie bestaed dan an 't schrieven. Wal gao'k hier en door optraeden as verhalen verteller. Woorbie ik neet allene verhalen van miezelf vertelle, maor ok donders geerne de vehalen van Aornt Peppelekamp.

Begin 90er joorn bun'k is ne maol met miene verhalen en gedichten naor 't Staring Instituut in Döttekum egaon. Den toenmaoligen directeur, en zelf een bijzunder good schriever, gaf mie mood en praoten der van dat 't mooi proza was. Jao, en door zit ie dan. Hoo krie'k dat noe uut-egeven? In 1993 naodat dus Henk Krosenbrink met pensioen was egaon, wodden Stef Grit directeur en den wol wal 'n dichtbundel van mie uutgeven.

't Eerste beuksken "Dree maol raonn" wodden an- ebaoden an Arie Ribbers tiedens 't programma Rond Um Reurle. Zelf he'k dat neet met können maken want ik was herstellend van 'n rugoperatie, maor miene Willemien kreeg 't tweede exemplaar, en Harrie Blanken, den pagina redacteur van de Stamppot, 'n rubriek in de Gelderlander, woor ik wekkeleks een gedicht veur schreve, reikten mie 't beuksken in huus an. 't Was wal mooi da'k den helen uutzending in huus kon volgen.

't Tweede beuksken was der ene met jeugdverhalen "De bizundere belaevenissen van Wimken, den he'k in eigen beheer uut-egeven. Beide bunt ze al lange uutverkocht. Wieters staot der verhalen van mie in verschillende verzamelbundels van de gezamelijke dialectverenigingen - Vrienden van de streektaal veur Lochem en umgeving, en Dialectkringe Achterhook en Liemers. Wieters steet der nog 'n verhaal van mie, "Barkelperikelen" aover 't hoge water in Borkelo, woor ik as beginnend schildertje met te maken hadde. Dat beuksken is uut egeven bie 't samengaon van de verschillende waterschappen in waterschap "Rijn en IJssel" en heet "Stromend landschap".

Woorum schrieve ik in 't dialect, dat za'k ow rap vertellen: "a'j owwe moderspraoke kwiet bunt, he'j ginne wortels meer dee ow staonde hold". Dat steet ok op 'n bordje bie mienen boom in 't Schrieversbos op 't Landgood Kotmans in Miste bie Wenters.
Mien verhalen bunt deels waore belaevenissen, mangs mot mien gemood ok is elucht wodden, ja, en dan den dikken doem hè? Doorbie bun ik mederedacteur van 't blad van de Historische ver. Old Reurle, "Onder den Kroezeboom. A'j daags um ow hen kiekt is ter zovölle te zeen woor ie aover schrieven könt. Den natuur, 't millieu, de beume, 't grös, 'n kapotte bokse, allemaole onderwarpen deeveur 't griepen ligt, ie mot 't allene zeen! Maor zoas ik al hebbe verteld, de leste jooren hol ik mie meer bezig met mien lief as met 't schrieven. Eenmaol in de maond he'k mien radioprogramma "Doodgewoon plat"bie de zender Achterhoek FM, en ik make maondelijks nog 'n programma veur Old Reurle bie 't zelde station. Wieters mail ik nog bienao wekkeleks met Kees Verbeek uut Finland. Eigenlek wark zat.
(noot van de redactie:zie ons archief).

Ik hebbe altied uut leefhebberieje eschreven, ons dialect hef 'n hoge weerde en mot blieven laeven. Leert owwe kinder naost 't Nederlands toch astoebleef ok onzen cultuurschat, 't achterhooks! Ik hebbe 't altied as hobby edaon, ach, en de leu vonnen 't adeg. Al miene beukskes bunt uutverkocht, en ik hebbe nog ne helen bulte niej materiaal liggen, maor ja, de centjes hè? A'j van den w.a.o. mot aeven dan is 't in dit land ginnen vetpot. Laot de heren in 't kabinet mie maor is laoten zeen hoo at ze door met rond könt kommen! Maor good ik wil der gin politiek präötjen van maken.
A'j neet al te wied van Reurle wont, want ik rie'j met 'n Canta invalidenvoertuug, dan kan'k nog wal is ne meddag kommen vertellen, máor dat wodt steeds meuileker veur mie. Der mot der ok neet weer tevölle kommen. Veureg joor bun'k der ok maor 'n paar maol op uut-ewes. 't Joor doorveur he'k veur de kunstkring verhalen verteld op de Reurlse campings, en natuurlijk in 't dialect. Of he'j lever da'k streektaal zegge. Ik wone in Reurle an de Schoolstraote op nummer 1. Ie'j könt mie mailen deur 't volgende adres op te schrieven: